William Donald Hamilton


William Donald Hamilton w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

William Donald Hamilton (ur. 1 sierpnia 1936 w Kairze, zm. 7 marca 2000 w Oksfordzie) – brytyjski biolog ewolucyjny, uważany obok Ronalda Fishera za największego teoretyka ewolucji biologicznej w XX wieku. Laureat Nagrody Kioto w dziedzinie nauk podstawowych z 1993 roku[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Dzieciństwo spędził w hrabstwie Kent, a w czasie II wojny światowej jego rodzina przeniosła się do Edynburga. Studiował w St John’s College na Uniwersytecie Cambridge[2]. Po krótkim okresie pracy na Uniwersytecie Michigan od 1984 był profesorem biologii ewolucyjnej na Uniwersytecie Oksfordzkim, zmarł w 2000 na malarię, którą zaraził się podczas ekspedycji do Demokratycznej Republiki Konga.

Twórca koncepcji altruizmu krewniaczego oraz reguły Hamiltona.

W swojej dysertacji doktorskiej zaproponował teorię dostosowania łącznego(ang.). Anegdota głosi, że jego promotor nie docenił tego pomysłu i początkowo odrzucił pracę. Wywołała ona jednak rewolucję po ogłoszeniu w 1964 roku w „Journal of Theoretical Biology(ang.)”.

Przypisy | edytuj kod

  1. William Donald Hamilton (ang.). Kyoto Prize. [dostęp 2018-10-01].
  2. Segerstrale 2013 ↓, s. 42.

Bibliografia | edytuj kod

  • Ullica Segerstrale: Nature's Oracle: The Life and Work of W.D.Hamilton. OUP Oxford, 2013. ISBN 978-0-19-164277-7. (ang.)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "William Donald Hamilton" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy