Wielka Sobota


Wielka Sobota w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wielka Sobota – przedostatni dzień Wielkiego Tygodnia, poprzedzający święto Zmartwychwstania. Obchodzone przez chrześcijan obu tradycji, wschodniej i zachodniej.

Wielka Sobota w Kościele rzymskokatolickim | edytuj kod

Święcenie pokarmów, XXI wiek Święcenie pokarmów, XIX wiek

W Kościele rzymskokatolickim dzień ten jest dniem wyciszenia i oczekiwania na przyjście Chrystusa. Od wczesnych godzin rannych katolicy adorują Najświętszy Sakrament w przygotowanej do tego celu kaplicy zwanej Grobem Pańskim. Tradycyjnie przy Grobie Pańskim czuwają ministranci, harcerze, a niekiedy również strażacy[1] i inni (np. parafialne grupy modlitewne, asysta).

Jest to czas żałoby po ukrzyżowanym Jezusie Chrystusie. Jest to również okazja do skorzystania z sakramentu pokuty. Tradycyjnie w tym dniu błogosławi się pokarmy na stół wielkanocny (patrz: święconka)[potrzebny przypis].

W Wielką Sobotę w Kościele katolickim, podobnie jak w Wielki Piątek, nie są odprawiane msze. Wielka Sobota kończy się po zapadnięciu zmroku. Później odprawiana jest msza Wigilii Paschalnej, ale są to już obchody Niedzieli Wielkanocnej[potrzebny przypis].

Wielka Sobota jest jedynym dniem bez sakramentu Eucharystii. W kościołach nie tylko nie odprawia się mszy, jak to jest w Wielki Piątek, lecz w odróżnieniu od niego nie rozdaje się też eucharystii. Komunię można zanosić jedynie umierającym jako wiatyk[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wielka Sobota
  2. Sabbatum sanctum, pars prima liturgia.pl
Kontrola autorytatywna (dzień wolny od pracy):
Na podstawie artykułu: "Wielka Sobota" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy