Tryt


Tryt w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zegarek ze świeceniem wywołanym rozpadem trytu

Tryt (radiowodór) – nietrwały izotop wodoru, którego jądro (tryton) składa się z jednego protonu i dwóch neutronów. Oznaczany jest symbolem 3H lub T.

Okres połowicznego rozpadu trytu wynosi 12,33 lat. Tryt rozpada się w wyniku rozpadu β, podczas którego powstaje atom helu 3He. Według reakcji:

1 3 H 2 3 He + e + ν ¯ e {\displaystyle {}_{1}^{3}{\hbox{H}}\;\to \;_{2}^{3}{\hbox{He}}\;+\;{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}

Energia przemiany to 0,019 MeV.

Tryt w minimalnych ilościach występuje w atmosferze, jednak głównym źródłem jego pozyskiwania są reakcje jądrowe. Używany jest jako wskaźnik izotopowy np. do określania wieku przedmiotów czy badań mechanizmów reakcji chemicznych i procesów biologicznych.

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (izotopy wodoru):
Na podstawie artykułu: "Tryt" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy