Strefa Brillouina


Strefa Brillouina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Przykład wyznaczania strefy Brillouina sieci trójkątnej oraz kwadratowej

Pierwsza strefa Brillouinakomórka Wignera-Seitza w sieci odwrotnej struktury krystalicznej (w przestrzeni pędów).

Pierwszą strefę Brillouina otrzymuje się w następujący sposób. Wybiera się początek układu (w węźle sieci odwrotnej). Kreśli się wszystkie wektory tej sieci, które skierowane są z początku układu do sąsiednich węzłów. Strefa Brillouina stanowi najmniejszą przestrzeń ograniczoną przez płaszczyzny prostopadłe do wszystkich tych wektorów i przecinające je w połowie.

Na podstawie artykułu: "Strefa Brillouina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy