Simens


Simens w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Simens (S) – jednostka przewodności elektrycznej w układzie SI (jednostka pochodna układu SI), odwrotność oma. Nazwa jednostki pochodzi od nazwiska niemieckiego inżyniera Wernera Siemensa.

Definicja | edytuj kod

Dla obiektu przewodzącego lub półprzewodzącego z oporem elektrycznym R, przewodność G jest definiowana jako:

G = 1 R = I U , {\displaystyle G={\frac {1}{R}}={\frac {I}{U}},}

gdzie:

I – natężenie prądu elektrycznego przepływającego przez obiekt, Unapięcie (różnica potencjałów elektrycznych) wzdłuż obiektu.

Poprzez inne jednostki simens może być wyrażony w następujący sposób:

1 S = 1 Ω 1 = 1 A V , {\displaystyle \mathrm {1\,S=1\,\Omega ^{-1}=1\,{\frac {A}{V}}} ,}

gdzie:

Ω – om, A – amper, V – wolt.

Dla elementu o przewodności jednego simensa prąd płynący przez element zwiększy się o jeden amper przy każdym zwiększeniu o jeden wolt różnicy potencjału prądu (napięcia) pomiędzy zaciskami elementu.

Przykład: Przewodność opornika o oporze 6 omów wynosi G = 1/(6 Ω) ≈ 0,167 S = 167 mS.

Wymiar simensa | edytuj kod

Simens wyraża się następująco przez jednostki podstawowe układu SI (amper, kilogram, metr i sekundę):

1 S = 1 Ω = 1 s 3 A 2 k g m 2 . {\displaystyle \mathrm {1\,S={\frac {1}{\Omega }}=1\,{\frac {s^{3}\cdot A^{2}}{kg\cdot m^{2}}}} .}

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Simens" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy