Linie kolejowe Kornwalii


Linie kolejowe Kornwalii w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Linie kolejowe Kornwalii – sześć linii kolejowych przebiegających przez terytorium Kornwalii. Linią szkieletową jest trasa PlymouthPenzance, od której odchodzą odnogi, zarówno na północ jak na południe. Głównym operatorem linii jest spółka First Great Western, na linii głównej działają ponadto CrossCountry i South West Trains. Na wszystkich liniach utrzymywany jest ruch pasażerski.

Żadna z linii na terenie Kornwalii nie jest zelektryfikowana; obsługiwane są przez trakcję spalinową. Rozstaw szyn na wszystkich liniach wynosi 1435 mm.

Na wszystkich bocznych liniach przewoźnik wraz z władzami lokalnymi oferują specjalne przewozy turystyczne. Jedną z form takiej usługi jest Rail Ale Trail („Szlak piwny”)[1]. Niniejsza lista obejmuje wyłącznie linie, na których utrzymywany jest ruch osobowy.

Mapa linii kolejowych Kornwalii

Spis treści

Cornish Main Line | edytuj kod

Royal Albert Bridge, jedno z dwóch miejsc, gdzie kolej przekracza granicę Kornwalii  Osobny artykuł: Cornish Main Line.

Główna linia kolejowa, przebiegająca od Royal Albert Bridge do Penzance o długości 128 km. Linia została wybudowana w 1895 r., do Truro, gdzie połączyła się z istniejącym już odcinkiem do Penzance. Na większości stacji istnieje tendencja wzrostowa liczby pasażerów[2]. Linia obsługuje połączenia z Londynem, północną Anglią i Szkocją. Na linii kursuje jeden z nielicznych w Wielkiej Brytanii pociągów sypialnych Night Riviera[3]. Jest linią o największej częstotliwości kursowania pociągów; w dni powszednie linie obsługuje do pięciu kursów na godzinę[4].

Stacje na linii:

Looe Valley Line | edytuj kod

Pociąg na stacji w Looe  Osobny artykuł: Looe Valley Line.

Atlantic Coast Line | edytuj kod

Stacja w Newquay

Rozpoczyna się w Par i prowadzi do Newquay. Jest najdłuższą odnogą linii głównej na terenie hrabstwa. Jej długość wynosi 33 km a czas przejazdu 50 minut[8] i prowadzi przez wrzosowisko Goss Moor. Linię ukończono w 1874 r. Dziennie obsługuje ją siedem pociągów kursujących wahadłowo[5]. W okresie wakacyjnym linia ma bezpośrednie połączenie z Londynem, jako jedyna boczna odnoga linii szkieletowej[9].

Stacje na linii:

Tamar Valley Line | edytuj kod

Wiadukt w Calstock, jedno z dwóch miejsc, gdzie kolej przekracza granicę Kornwalii  Osobny artykuł: Tamar Valley Line.

Maritime Line | edytuj kod

Stacja – ogród Penmere Garden

Osiemnastokilometrowy odcinek między Truro a Falmouth. Linia została otwarta w roku 1863, początkowo wyłącznie dla obsługi ruchu pocztowego, mającego ułatwić dowóz poczty z Londynu do portu w Falmouth[13]. W dni powszednie pociągi na linii kursują co pół godziny[5].

Stacje na linii:

St Ives Bay Line | edytuj kod

St Ives  Osobny artykuł: St Ives Bay Line.

Bodmin and Wenford Railway | edytuj kod

Bodmin and Wenford Railway

Zabytkowa kolej łącząca stację Bodmin Parkway z miejscowością Bodmin aż do stacji Boscarne Junction. Linię otworzono w 1887 r., w 1964 r. zlikwidowano na niej trakcję parową[16] a zamknięto dla ruchu pasażerskiego w 1967 na mocy Beeching Axe, a do 1983 r. była czynna dla funkcjonującego w okolicach przemysłu ceramicznego[16]. Po przejęciu linii przez prywatną spółkę, ruch dla potrzeb turystycznych przywrócono w latach 90. Linię obsługuje trakcja parowa. Linia jest czynna od maja do końca września[17].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. What are Rail Ale Trails? (ang.). [dostęp 2009-12-10].
  2. Office of Rail Regulation: Station usage (ang.). [dostęp 17 czerwca 2009].
  3. Night Riviera Sleeper Service (ang.). [dostęp 2009-12-10].
  4. a b First Great Western: 26 Plymouth - Penzance. 2009.
  5. a b c Dane uzyskane ze strony: http://www.nationalrail.co.uk/.
  6. a b c First Great Western - Cornwall (ang.). [dostęp 2009-12-10].
  7. Back to the future (ang.). [dostęp 2009-12-14].
  8. Cornwall’s Atlantic Coast Branch Railway (ang.). [dostęp 2009-12-10].
  9. Getting here (ang.). [dostęp 2009-12-11].
  10. The Tamar Valley Branch Railway (ang.). [dostęp 2009-12-10].
  11. Plymouth - Gunnislake (ang.). [dostęp 2009-12-10].
  12. Harris, Nigel (2008). Taking trains back to Tavistock. Rail (Bauer) (590): 40–45.
  13. Cornwall’s Maritime Branch Railway (ang.). [dostęp 2009-12-10].
  14. Branch lines (ang.). [dostęp 2009-12-10].
  15. Table 144: St Erth - St Ives (ang.). [dostęp 2009-12-10].
  16. a b The History of the Railway in Bodmin (ang.). [dostęp 2009-12-11].
  17. Bodmin and Wenford railway (ang.). [dostęp 2009-12-10].
Na podstawie artykułu: "Linie kolejowe Kornwalii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy