Kyanit


Kyanit w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kyanit (cyjanit, dysten[1]) – polimorficzna odmiana krzemianu glinu (Al
2O
3·SiO
2[2]), minerał z grupy krzemianów wyspowych zaliczany do glinokrzemianów.

Nazwa cyjanit pochodzi od gr. kyanos = niebieski; nazwa dysten od gr. dis = dwukrotnie, podwójnie oraz sthenos = siła, moc[1] i nawiązuje do zmiennej twardości tego minerału.

Spis treści

Właściwości | edytuj kod

Tworzy spłaszczone, wydłużone kryształy tabliczkowe, listewkowe, czasami słupkowe lub pręcikowe. Występuje w formie skupień ziarnistych, płytkowych, igiełkowych, włóknistych, promienistych. Jest kruchy, przezroczysty, cechą charakterystyczną jest duża anizotropia twardości (zmienia się w zależności od kierunku badania i ściany kryształu). Łatwo podatny na wietrzenie. Al
2SiO
5 tworzy oprócz kyanitu jeszcze dwie odmiany polimorficzne: silimanit i andaluzyt.

Występowanie | edytuj kod

Kryształy kyanitu

Powstaje w warunkach wysokiej temperatury i ciśnienia (metamorfizm wysokociśnieniowy), składnik wielu skał metamorficznych bogatych w glin.

Zastosowanie | edytuj kod

  • w przemyśle – stosowany do:
    • wyrobu materiałów kwasoodpornych i ogniotrwałych
    • ceramiki szlachetnej
    • materiałów izolacyjnych
  • ma znaczenie naukowe (wskaźnik określający charakter i warunki metamorfizmu)
  • ma znaczenie kolekcjonerskie
  • kamień ozdobny czasami jako jubilerski

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Dysten. Encyklopedia PWN. [dostęp 2011-04-05].
  2. Robert Speyer: Thermal Analysis of Materials. CRC Press, 1993, s. 166. ISBN 0-8247-8963-6. (ang.)
Na podstawie artykułu: "Kyanit" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy