Instytut Energetyki


Na mapach: 52°12′45,7″N 20°52′38,8″E/52,212694 20,877444

Instytut Energetyki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Brama główna, ul. Mory 8 w Warszawie

Instytut Energetykiinstytut badawczy (wcześniej jednostka badawczo-rozwojowa) związany z energetyką, znajdujący się w Warszawie, posiadający oddziały w Białymstoku, Boguchwale, Gdańsku, Łodzi i Radomiu. Instytut podlega Ministrowi Energii.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Instytut Energetyki został powołany uchwałą nr 815/53 Rady Ministrów dnia 2 listopada 1953 roku w sprawie powołania Instytutu Energetyki[1][2]. Początek Instytutu związany jest z miejscowością Mory pod Warszawą, gdzie w warszawskiej części miejscowości w latach 50. wzniesiono pierwsze budynki i laboratoria Instytutu. Druga część warszawskiego Instytutu znajduje się przy EC Siekierki.

W 1979 Instytut Energetyki koordynował problem węzłowy dotyczący zwiększenia efektywności gospodarki energetycznej kraju i unowocześ­nienia elementów składowych systemu elektroenergetycz­nego. Za opracowanie i uruchomienie produkcji nowoczes­nych układów automatyki dla urządzeń elektroenergetycz­nych zespół pracowników Instytutu otrzymał Nagrodę Państwową[3].

Warszawska część Instytutu specjalizuje się w badaniach laboratoryjnych związanych z przesyłem energii (Mory – dzielnica Bemowo) i jej wytwarzaniem (Siekierki – dzielnica Mokotów ). W Zespole Ogniw Paliwowych stanowiącym część Zakładu Procesów Cieplnych w Pionie Cieplnym w Warszawie oraz w Oddziale Ceramiki „CEREL” w Boguchwale prowadzone są badania w zakresie ogniw paliwowych, w szczególności stałotlenkowych ogniw paliwowych (SOFC). Zespół Ogniw Paliwowych opracował szereg nowatorskich rozwiązań, w tym stworzył pierwszy polski układ kogeneracyjny bazujący na ogniwach SOFC o mocy elektrycznej 2 kW i mocy cieplnej do 2 kW.

Oddziały | edytuj kod

Warszawa MoryWarszawa SiekierkiGdańskBiałystokBoguchwałaRadomŁódź Oddziały Instytutu Energetyki:
– Jednostka centralna
– Oddziały

W 1953 powstał Oddział Izolacji w Poznaniu, w 1954 utworzono w Gdańsku placówkę terenową pod nazwą „Pracownia Regulacji”, od 1987 ponownie w strukturze Instytutu (przesył energii i energetyka niekonwencjonalna), w latach 70. powstał Zakład Doświadczalny w Białymstoku (sprzęt BHP przy eksploatacji urządzeń i linii energetycznych), od 1972 działa też Firma CEREL w Boguchwale (izolatory – obecnie w składzie Instytutu)[4], a od lat 60. działał Oddział Transformatorów Instytutu Energetyki w Łodzi (zlikwidowany w 2012 roku).

Rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 7 listopada 2007 (Dz. U. 212, poz. 1565) Instytut Energetyki został połączony z Instytutem Techniki Cieplnej w Łodzi i Instytutem Techniki Grzewczej i Sanitarnej w Radomiu poprzez włączenie ITC i ITGiS w struktury IEn[5].

W ramach Jednostki Centralnej funkcjonują Piony – Elektryczny, Mechaniczny i Cieplny grupujące Zakłady, Pracownie i Laboratoria oraz Zespoły.

W skład Instytutu Energetyki wchodzą:

  • Jednostka Centralna w Warszawie:
    • Dyrekcja oraz Pion Elektryczny, 01-330 Warszawa, ul. Mory 8
    • Pion Cieplny i Pion Mechaniczny, 02-981 Warszawa, ul. Augustówka 36
  • Oddział Ceramiki CEREL w Boguchwale, 36-040 Boguchwała, ul. Techniczna 1
  • Oddział Gdańsk w Gdańsku, 80-870 Gdańsk, ul. Mikołaja Reja 27
  • Oddział Techniki Cieplnej ITC w Łodzi, 93-208 Łódź, ul. Dąbrowskiego 113
  • Oddział Techniki Grzewczej i Sanitarnej w Radomiu, 26-610 Radom, ul. Wilcza 8
  • Zakład Doświadczalny w Białymstoku, 15-879 Białystok, ul. św. Rocha 16.

Dyrektorzy | edytuj kod

  • doc. Czesław Rukszto 1953–1956
  • mgr Jerzy Łaskow 1956–1959
  • doc. Bogusław Leszek 1959–1970
  • prof. Marek Jaczewski 1971–1990
  • doc. Janusz Rakowski 1990–1996
  • prof. dr hab. inż. Jacek Wańkowicz 1997–2016
  • dr hab. inż. Tomasz Gałka, profesor IEn – od 2016

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Uchwała nr 815/53 Rady Ministrów z dnia 2 listopada 1953 r. w sprawie powołania Instytutu Energetyki
  2. Zarządzenie nr 14 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 20 sierpnia 1991 r. w sprawie dostosowania organizacji instytutu naukowo-badawczego pod nazwą Instytut Energetyki do przepisów ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych.
  3. Ewa Dobrowolska. Przodujący ośrodek naukowy. „Stolica”. Nr 2-3 (1621-1622) (14-21 stycznia 1979), s. 12. WWP RSW „Prasa Książka Ruch”. 
  4. Zarządzenie nr 236/Org/91 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 23 grudnia 1991 r. w sprawie połączenia Instytutu Energetyki i Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ceramiki Elektrotechnicznej CERAL w Boguchwale
  5. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 7 listopada 2007 r. w sprawie połączenia Instytutu Energetyki, Instytutu Techniki Cieplnej oraz Instytutu Techniki Grzewczej i Sanitarnej Dz.U. z 2007 r. nr 212, poz. 1565

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Instytut Energetyki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy