Epigoni (mitologia)


Epigoni (mitologia) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Epigoni (gr. Epigonoi - później urodzeni) – w mitologii greckiej synowie wodzów poległych w wyprawie siedmiu przeciw Tebom. W 10 lat po wyprawie epigoni, dowodzeni przez Adrastosa - jedynego ocalałego z siedmiu, zdobyli i złupili Teby, mszcząc tym samym śmierć ojców.

Należeli do nich:

W znaczeniu historycznym epigoni to następcy diadochów.

Przypisy | edytuj kod

  1. Mekisteus nie był jednym z siedmiu wodzów, ale walczył po ich stronie.

Bibliografia | edytuj kod

Władysław Kopaliński: Słownik tradycji i mitów kultury. T. I: Część pierwsza od A do J. Warszawa: HPS, 2007. ISBN 978-83-60688-75-5.

Na podstawie artykułu: "Epigoni (mitologia)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy