Czas Plancka


Czas Plancka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czas Planckajednostka czasu w systemie jednostek Plancka, oznaczana jako t P . {\displaystyle t_{P}.} Jej wartość wynosi[1]:

t P = l P c = G c 5 = 5,391 16 ( 13 ) × 10 44  s , {\displaystyle t_{P}={\frac {l_{P}}{c}}={\sqrt {\frac {\hbar G}{c^{5}}}}=5{,}39116(13)\times 10^{-44}{\text{ s}},}

gdzie:

l P {\displaystyle l_{P}} długość Plancka, c {\displaystyle c} prędkość światła w próżni, {\displaystyle \hbar } – zredukowana stała Plancka, G {\displaystyle G} stała grawitacji, t P {\displaystyle t_{P}} – wyrażone w sekundach.

Czas Plancka to czas potrzebny fotonowi do przebycia długości Plancka. Jest to również czas trwania Ery Plancka. Wiek Wszechświata wyrażony w jednostkach Plancka to 1,7049932 × 1062 t P . {\displaystyle t_{P}.}

Jest to najmniejsza jednostka czasu mająca sens fizyczny[potrzebny przypis].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. CODATA Value 2014: Planck time. [dostęp 2015-07-26].
Na podstawie artykułu: "Czas Plancka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy