Bitwa pod Bogucicami


Bitwa pod Bogucicami w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Bogucicami – bitwa stoczona 3 maja 1285 pod wsią Bogucice k. Bochni.

Zwycięstwo wojsk księcia Leszka Czarnego, wspieranych przez posiłki węgierskie króla Władysława IV (dowodzone przez Jerzego Baksę), nad wojskami księcia Konrada II. W staraniach o tron krakowski Konradowi II pomogli zbuntowani możni krakowscy. Wśród których byli: Janusz Starża i biskup Paweł z Przemankowa[1]. W konsekwencji Konrad musiał powrócić na Mazowsze, a buntownicy ponieśli karę.

Przypisy | edytuj kod

  1. Roman Złotnicki, Skandale w historii Kościoła. Grzeszne papiestwo, kobiety w Watykanie, wystepni duchowni polscy, Warszawa 2014, s. 209

Bibliografia | edytuj kod

  • Henryk Samsonowicz: Historia Polski i Świata. T. 1.: Historia Polski - Polska do 1586. Mediasat Group S.A. dla Gazety Wyborczej, 2007, s. 134. ISBN 978-84-9819-808-9.
  • Roman Złotnicki: Skandale w historii Kościoła. Grzeszne papiestwo, kobiety w Watykanie, występni duchowni polscy. Wydawnictwo Sekret, 2014, s. 209. ISBN 978-83-11-13076-0.
Na podstawie artykułu: "Bitwa pod Bogucicami" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy