Bernard z Offidy


Bernard z Offidy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bernard z Offidy, Dominik Peroni, wł. Domenico Peroni (ur. 7 listopada 1604 w Villa d'Appignano w gminie Ascoli Piceno pod Offidą we Włoszech, zm. 22 sierpnia 1694 w Offidzie) – włoski kapucyn, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Przyszedł na świat w rodzinie Peranich, jako trzecie z ośmiorga dzieci. Do kapucynów wstąpił mając 22 lata. Śluby zakonne złożył w 1627. Od 1650 pracował klasztorze w Offidzie. Był infirmiarzem i kwestarzem. W swoim życiu wzorował się na św. Feliksie z Cantalice[1]. Już za życia uważany był za świętego za swój stosunek do ubogich, prostotę i pokorę. Zmarł w wieku 90 lat.

Kult | edytuj kod

Beatyfikował go Pius VI 25 maja 1795.

Jego wspomnienie liturgiczne u oo.kapucynów obchodzone jest 22 sierpnia, a w Offidzie - 23 sierpnia.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Tadeusz Słotwiński, Maksymilian Damian: Święci franciszkańscy na każdy dzień. Wrocław: Wydaw. Św. Antoniego, 2003, s. 367-368. ISBN 83-88598-38-4.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bernard z Offidy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy