Bermudy


Na mapach: 32,33333°N 64,75000°W/32,333333 -64,750000

Bermudy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bermudyterytorium zależne Wielkiej Brytanii na Oceanie Atlantyckim, położone na wyspach Bermudach. Składa się z około 100 nizinnych wysp koralowych. Na całkowitej powierzchni wynoszącej 53,2 km² mieszka 64 237 osób, z czego 1010 żyje w stolicy terytorium Hamilton[1]. Temperatura w dzień waha się od 20 °C w styczniu do 29 °C w sierpniu, a roczna ilość opadów wynosi 1400 mm. Na Bermudach na niewielką skalę rozwinął się przemysł i rolnictwo. Głównym źródłem dochodów jest turystyka.

Spis treści

Geografia | edytuj kod

 Osobny artykuł: Geografia Bermudów.

Nizinne wyspy, zbudowane z wapieni koralowych. Do atrakcji turystycznych należą rafy koralowe. Najwyższy punkt kraju – Town Hill (79 m n.p.m.).

Roślinność bujna. Rosną tu lasy iglaste, głównie jałowiec bermudzki (Juniperus bermudiana), zajmujące ok. 20% powierzchni kolonii, a także wiele gatunków kwiatów. Wzdłuż wybrzeża rosną namorzyny. Bogatą faunę reprezentuje wiele gatunków płazów, ptaków oraz liczne owady. Jedynymi gadami są jaszczurki. Brak rodzimych ssaków. Całkowity brak rzek. Wodę deszczową magazynuje się w zbiornikach.

Klimat | edytuj kod

Bermudy leżą w strefie wilgotnego klimatu subtropikalnego (ang. humid subtropical climate), na pograniczu klimatu tropikalnego z całorocznym okresem wiosenno-letnim.

Średnia roczna temperatura wynosi 24,5 °C w dzień i 19,5 °C w nocy. Średnia temperatura trzech najchłodniejszych miesięcy – stycznia, lutego i marca wynosi ponad 20 °C w dzień i około 16 °C w nocy. Średnia temperatura trzech najcieplejszych miesięcy – lipca, sierpnia i września wynosi około 29 °C w dzień i 24 °C w nocy. Opady wynoszą średnio 1400 mm rocznie[2].

Historia | edytuj kod

Wyspy odkrył hiszpański podróżnik Juan de Bermudez. Stały się kolonią brytyjską w 1684 roku. Podczas II wojny światowej stanowiły amerykańską bazę strategiczną, morską i lotniczą. Autonomię przyznano w roku 1968. Rozszerzono w 1973 roku.

Demografia | edytuj kod

 Osobny artykuł: Demografia Bermudów.

W 2000 roku na Bermudach mieszkało 62 059 osób, w 2010 roku – 64 237 osób co stanowi wzrost niecałe 4% w ciągu dekady. Wśród mieszkańców 30 858 to mężczyźni i 33 379 to kobiety[1].

42 802 osób co stanowi 67% społeczeństwa to osoby urodzone na Bermudach, 18 532 osób co stanowi 29% społeczeństwa to osoby urodzone poza Bermudami. Spośród osób urodzonych poza Bermudami 3942 osób (6% populacji) pochodzi z Wielkiej Brytanii, 3424 osób (5% populacji) z USA, 2651 osób (4% populacji) z Karaibów, 2235 osób (3% populacji) z Kanady[1].

Na podstawie danych CIA czarnoskórzy stanowią 53,8% mieszkańców, biali 31%, rasy mieszane (głównie Mulaci) 7,5% a pozostali 7,1%[5].

Na podstawie danych spisu ludności w 2010 roku czarnoskórzy stanowią 54% mieszkańców (34 532 osób), biali – 31% (19 926 osób), Azjaci – 4% (2289 osób), Mulaci – 4% (2273 osób)[1].

Kilka procent ogółu populacji stanowią osoby pochodzenia portugalskiego, które przybyły na Bermudy już w XIX wieku z terenów Azorów i Madery oraz Mulaci z dawnej kolonii portugalskiej, Wysp Zielonego Przylądka[6].

Religia | edytuj kod

 Osobny artykuł: Protestantyzm na Bermudach. Zobacz więcej w artykule Świadkowie Jehowy w Wielkiej Brytanii, w sekcji Świadkowie Jehowy na Bermudach.

Główną religią na Bermudach jest chrześcijaństwo reprezentowane głównie przez różne odłamy protestantyzmu i katolicyzm. Dane statystyczne na 2010[7]:

Ustrój polityczny | edytuj kod

Autonomiczna kolonia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Głową państwa jest królowa brytyjska, którą reprezentuje gubernator generalny. Władzę ustawodawczą sprawuje gubernator oraz dwuizbowy parlament – Izba Zgromadzenia, w której zasiada 40 deputowanych i Senat – 11 senatorów. Rząd (Rada Wykonawcza) sprawuje władzę wykonawczą. Na jej czele stoi premier mianowany przez gubernatora i odpowiedzialny przed parlamentem.

Gospodarka | edytuj kod

Boaz IslandL. F. WadeNaval Air Station Bermuda Annex Porty lotnicze na Bermudach

W 2010 roku było 2586 osób bezrobotnych, bezrobocie sięgało 6%[1]. Główne gałęzie – procent osób pracujących[1]:

  • handel hurtowy i detaliczny, usługi naprawcze – 12%
  • edukacja, zdrowie i opieka społeczna – 12%
  • usługi biznesowe – 10%
  • administracja publiczna – 10%
  • międzynarodowa działalność gospodarcza – 10%
  • budownictwo – 9%
  • pośrednictwo finansowe – 7%
  • transport i komunikacja – 7%
  • inne usługi komunalne i osobiste – 7%

Gospodarstwa domowe – liczba pokoi, zestawienie procentowe[1]:

  • 4% – 1 pokój
  • 8% – 2 pokoje
  • 15% – 3 pokoje
  • 20% – 4 pokoje
  • 20% – 5 pokoi
  • 29% – 6 lub więcej pokoi

Średnia pensja w 2010 roku wynosiła 15 606 $ (osoby białe 17 441 $, pozostali poniżej 15 000 $)[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i 2010 Census of Population & Housing Final Results – Bermuda Department of Statistics.
  2. a b Bermuda Weather Service: Bermuda’s Climatology 1949–1999.
  3. Bermuda climate – weather2travel.com.
  4. Hamilton average sea temperature – seatemperature.org.
  5. The World Factbook CIA Factbook.
  6. Bonds, rivalries that date back centuries.
  7. Bermuda. Operation World, 2010.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Bermudy – informacje dotyczące najstarszej brytyjskiej kolonii
Kontrola autorytatywna (grupa wysp):
Na podstawie artykułu: "Bermudy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy