Andegawenowie


Andegawenowie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andegawenowie (fr. d'Anjou) – nazwą tą określa się kilka rodów rządzących w Hrabstwie Andegawenii (fr. Anjou), krainie w zachodniej Francji. Pierwsi Andegawenowie byli hrabiami Andegawenii od czasów karolińskich, zwie się ich także Ingelgerami od protoplasty rodu – Ingelgera. Druga dynastia andegaweńska była spokrewniona z pierwszą, ale zwana jest także od pewnego momentu Plantagenetami. Pozostałe rody andegaweńskie były młodszymi liniami królewskiego rodu Francji – Kapetyngów.

 Zobacz też: Władcy Andegawenii.

Spis treści

Ingelgerowie | edytuj kod

 Osobny artykuł: Ingelgerowie.

Pierwsza dynastia andegaweńska wywodziła się z miejscowego możnowładztwa. Ich protoplastą był Ingelger. Jego syn Fulko I Rudy od 909 r. tytułował się hrabią Angers. Jego potomkowie wygaśli w linii męskiej w 1060 r. na Godfrydzie II Martelu. Zobacz: Genealogia potomków Ingelgera w: M.Marek, Genealogy.Eu

Andegawenowie-Plantageneci | edytuj kod

Andegawenię po Gotfrydzie II przejął Godfryd III Brodaty, syn Ermengardy d’Anjou (siostry Gotfryda II) i Gotfryda II z Gatinas. Nowa dynastia podzieliła się w I poł. XII w. na dwie linie, panujące w Jerozolimie i w Anglii:

Młodsze linie władców Francji | edytuj kod

Kapetyngowie | edytuj kod

 Osobny artykuł: Andegawenowie (Kapetyngowie). Herb Kapetyngów Francuskich

Karol I Andegaweński, hrabia Andegawenii od 1246, syn króla Francji Ludwika VIII Lwa, w 1266 – przy poparciu papieskim pokonawszy zwolenników dynastii Hohenstaufów – został ogłoszony królem Sycylii i Neapolu. W 1282 utracił Sycylię na rzecz króla Aragonii. Karol II oddał w 1290 r. Andegawenię królom Francji. Jego potomkowie podzielili się na gałęzie:

  • Najstarsza linia wywodząca się od prawnuka Karola I – Karola Roberta – panowała od 1308 r. w królestwie Węgier. W 1320 r. Karol Robert poślubił Elżbietę, córkę Władysława I Łokietka. Popierał Polskę w jej walkach z Krzyżakami i Luksemburgami. Po śmierci Karola Roberta w 1342 r. tron objął jego syn Ludwik Węgierski, siostrzeniec i sojusznik Kazimierza III Wielkiego, jeden z najwybitniejszych władców Węgier. Po śmierci Kazimierza Wielkiego wstąpił w 1370 r. na tron Polski. Po Ludwiku Węgierskim tron polski objęła jego córka, Jadwiga Andegaweńska. Jej śmierć w 1399 r. zakończyła okres rządów Andegawenów w Polsce.
  • Młodsza linia wywodząca się Roberta Mądrego rządziła w Neapolu do 1381.
  • Najmłodsza rządziła w księstwie Durazzo (tereny dzisiejszej Albanii), w Neapolu (1381-1435) oraz przejściowo na Węgrzech (1385-1386). Ostatnia z rodu królowa Neapolu Joanna II zmarła w 1435 r.

(Zobacz: Genealogia potomków Karola Andegaweńskiego w: M.Marek, Genealogy.Eu)

Genealogia | edytuj kod

Walezjusze andegaweńscy | edytuj kod

 Osobny artykuł: Walezjusze. Herb książąt Andegawenii z dynastii Walezjuszów andegaweńskich

Po śmierci Małgorzaty andegaweńskiej (1299) samodzielnym władcą Andegawenii został jej mąż, Karol Walezjusz, brat króla Francji Filipa IV Pięknego. W 1328 roku, w momencie objęcia francuskiego tronu przez Filipa VI (syna Karola Walezjusza), nastąpiło połączenie Andegawenii z domeną królewską. Andegawenię jako księstwo otrzymał w 1360 roku Ludwik I Andegaweński, syn króla Francji Jana II Dobrego[1]. Ludwik I w 1382 został adoptowany przez królową Neapolu Joannę I i przejął jej tytuł królewski. Faktycznie władzę w Neapolu w latach 1435-1442 sprawował tylko jego wnuk Rene Andegaweński. Ta linia Andegawenów wygasła na Karolu IV z Maine, tytularnym królu Neapolu w 1481. Przedstawiciele tej linii rządzili również w Lotaryngii w latach 1431-1473.(Zobacz: Genealogia potomków Ludwika I w: M.Marek, Genealogy.Eu).

Genealogia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. J. E. Morby, Dynastie świata, Kraków 1995, s. 135.
Na podstawie artykułu: "Andegawenowie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy