Łódzki Ogród Botaniczny


Na mapach: 51°45′23″N 19°24′24″E/51,756389 19,406667

Łódzki Ogród Botaniczny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Mozaika – plan Ogrodu Botanicznego w Łodzi Kwitnące tulipany nad stawem Staw w Łódzkim Ogrodzie Botanicznym Skałki Zegar kwiatowy w Ogrodzie botanicznym w Łodzi Równikowy zegar słoneczny w Ogrodzie Botanicznym w Łodzi Staw z kwitnącymi nenufarami

Łódzki Ogród Botaniczny im. Jakuba Mowszowicza – ogród w Łodzi, powstał w roku 1929 na terenie parku Źródliska. Po zakończeniu II wojny światowej na obszarze przyległym do Parku na Zdrowiu rozpoczęto tworzenie nowego ogrodu botanicznego. Od 1988 patronem ogrodu jest Jakub Mowszowicz[3].

Powierzchnia ogrodu wynosi 67 ha (w tym 2 ha obejmujące pierwotny ogród botaniczny w Parku Źródliska i znajdującą się tam Palmiarnię).

Spis treści

Lokalizacja | edytuj kod

Ogród znajduje się w zachodniej części miasta w dzielnicy Polesie przy ul. Krzemienieckiej 36/38.

Historia | edytuj kod

Projekt Ogrodu Botanicznego wraz z Palmiarnią został zawarty w planach Parku Ludowego na Zdrowiu, opracowanych w latach 30. XX wieku przez Stefana Rogowicza, dyrektora Plantacji Miejskich. 19 września 1946 roku na terenie szkółek miejskich (obecny teren Ogrodu) wydzielono z inicjatywy prof. Jana Muszyńskiego i prof. Jakuba Mowszowicza 1,3 ha powierzchni na Ogród Roślin Leczniczych, który stał się zalążkiem obecnego Ogrodu. Dla zwiedzających teren ten udostępniono 19 września 1946[4].

W 1947 roku ogłoszono konkurs na zaprojektowanie mierzącego 75 hektarów Ogrodu Botanicznego w Łodzi. Pierwszą nagrodę zdobyła praca "Flora" Władysława Niemirskiego i Alfonsa Zielonko z SGGW. Projektu jednak nie zrealizowano. Samodzielną jednostkę, zwaną Miejskim Ogrodem Botanicznym w Łodzi, powołano do życia w 1953 r., ale dopiero w 1967 r. rozpoczęto budowę Ogrodu Botanicznego w takim kształcie, w jakim możemy go oglądać obecnie, według projektu inż. Henryka Tomaszewskiego z Biura Projektów Budownictwa Komunalnego w Łodzi[5]. Teren ogrodu podzielono na kwatery o powierzchni 1 ha, wyrównano, poszerzono stawy, utworzono alpinarium i wybudowano szklarnie.

19 lipca 1973 r. została udostępniona zwiedzającym pierwsza część ogrodu o powierzchni ok. 20 ha. Prezentowała ona działy: flory polskiej, alpinarium, systematyki roślin zielnych i fragment działu zieleni parkowej. W kolejnych latach stopniowo zagospodarowywano dalsze części Ogrodu i udostępniano je zwiedzającym. Ogród od początku był ogrodzony, ale bezpłatny. Płatne bilety wprowadzono w drugiej połowie lat 80. z uwagi na liczne zniszczenia i kradzieże.

Integralną częścią Ogrodu Botanicznego jest Palmiarnia znajdująca się w Parku Źródliska oraz przylegający do niej Ogródek Dydaktyczny[6].

W chwili obecnej Ogród Botaniczny w Łodzi jest jednostką budżetową Urzędu Miasta Łodzi, bezpośrednio podlegającą Wydziałowi Ochrony Środowiska i Rolnictwa.

Działy i kolekcje roślinne | edytuj kod

Roślin zgromadzonych i wyhodowanych w Łódzkim Ogrodzie Botanicznym jest ponad 3500. Prezentowane są w 9 działach tematycznych:

  • Ogród japoński – teren położony nad dwoma niewielkimi stawami w części północno-wschodniej ogrodu o powierzchni 2 ha. Prezentowane są tu rośliny pochodzące z Japonii, Chin i innych krajów Dalekiego Wschodu,
  • Dział systematyki roślin zielnych – dział o powierzchni 1,5 ha, położony w północno-wschodniej części Ogrodu,
  • Alpinarium – teren górzysty ukształtowany z bloków skalnych z krętymi ścieżkami. Rosną tu m.in. dzwonki karpackie, floks szydlasty, dziewięćsił bezłodygowy, gęsiówka kaukaska, pigwowce, rododendrony, ostrokrzewy, modrzewie, jałowce, daglezje, świerki serbskie i kaukaskie, sosny, cisy, limba.
  • Dział biologii i morfologii roślin – dział o powierzchni 7 ha, położony we wschodniej części Ogrodu. Rośnie to około 280 gatunków i odmian drzew i krzewów oraz ponad 440 taksonów roślin zielnych,
  • Dział kolekcji roślin ozdobnych – dział o powierzchni 2,1 ha, położony w południowo-zachodniej części Ogrodu. Zgromadzono tu m.in. kolekcję róż, różaneczników oraz drzewa i krzewy iglaste,
  • Dział zieleni parkowej – dział o powierzchni 9 ha, położony w centralnej części Ogrodu,
  • Dział flory polskiej – dział o powierzchni 9,2 ha, położony w północno-zachodniej części Ogrodu na terenie dawnych szkółek miejskich,
  • Dział roślin leczniczych i przemysłowych – najstarszy dział prezentujący często niepozorne rośliny, z których robi się syropy, wyciągi, esencje, nalewki czy napary np. dziurawiec, skrzyp, dziewanna, wiesiołek dwuletni, len, poziomka, czerwonolistna bazylia, rdest wężownik, bylica piołun, kminek, kokoryczka, mydlnica lekarska.
  • Arboretum – największy dział o powierzchni 18,7 ha, zajmuje południową część Ogrodu.

Działalność dydaktyczna i społeczna | edytuj kod

Ścieżki dydaktyczne | edytuj kod

Od roku 2001 na terenie Ogrodu realizowany jest program tematycznych ścieżek dydaktycznych:

Dyrektorzy i Kierownicy Łódzkiego Ogrodu Botanicznego | edytuj kod

  • prof. Jan Muszyński – kierownik Zakładu Farmakognozji i Upraw Roślin Leczniczych
  • 1966–2008 – dr Janina Krzemińska-Freda
  • od 2008 – dr Dorota Mańkowska

Godziny otwarcia | edytuj kod

Ogród Botaniczny jest czynny codziennie od 1 kwietnia do 31 października

  • w kwietniu i wrześniu w godz. od 9.00 do 19.00 (kasy biletowe czynne do godz. 18.00)
  • w październiku w godz. od 9.00 do 17.00 (kasy biletowe czynne do godz. 16.00)
  • w maju, czerwcu, lipcu, sierpniu w godz. od 9.00 do 20.00 (kasy biletowe czynne do godz. 19.00)

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Historia Ogrodu. W: Ogród Botaniczny w Łodzi (www.botaniczny.lodz.pl) [on-line]. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-11)].
  2. Ogród Botaniczny – O nas. Urząd Miasta Łodzi. [dostęp 2018-08-12].
  3. Danuta Bieńkowska, Elżbieta Umińska-Tytoń: Miejski Ogród Botaniczny im. Jakuba Mowszowicza. W: Słownik nazewnictwa miejskiego Łodzi [on-line]. log.lodz.pl. [dostęp 2013-10-17].
  4. Tadeusz Kurzac. Rośliny lecznicze w Ogrodzie Botanicznym w Łodzi. „Biuletyn Ogrodów Botanicznych”. 12, s. 201, 2003. Jerzy Puchalski (red.). Warszawa: Polskie Towarzystwo Botaniczne. ISSN 1230-3291. [dostęp 2015-09-17]. 
  5. Spacerownik - Ogród Botaniczny. gazeta.pl. [dostęp 18.05.2009].
  6. Palmiarnia – O nas. Urząd Miasta Łodzi. [dostęp 2018-08-12].

Bibliografia | edytuj kod

  • Janina Krzemińska-Freda, Tadeusz Kurzac, Ogród Botaniczny w Łodzi, wyd. "Ogród Botaniczny", "Sagalara", Łódź 1995, ​ISBN 83-903432-0-7
  • Ogród Botaniczny w Łodzi: przewodnik, TadeuszT. Kurzac (red.), Łódź: Ogród Botaniczny, 2008, ISBN 978-83-920604-1-3, OCLC 836546528 .
Na podstawie artykułu: "Łódzki Ogród Botaniczny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy