Zygmunt Zimowski


Zygmunt Zimowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zygmunt Zimowski (ur. 7 kwietnia 1949 w Kupieninie, zm. 12 lipca 2016 w Dąbrowie Tarnowskiej) – polski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup ad personam, biskup diecezjalny radomski w latach 2002–2009, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia w latach 2009–2016.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 7 kwietnia 1949 w Kupieninie[1]. Kształcił się w Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Kościuszki w Dąbrowie Tarnowskiej[2], które ukończył w 1967[1]. W latach 1967–1973 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie[3]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 27 maja 1973 w katedrze tarnowskiej miejscowy biskup diecezjalny Jerzy Ablewicz[1][4]. W 1975 rozpoczął studia specjalistyczne w zakresie teologii dogmatycznej na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, które ukończył w 1978 z licencjatem z teologii. W latach 1978–1982 kontynuował studia na fakultecie teologicznym Uniwersytetu Leopolda Franciszka w Innsbrucku, gdzie uzyskał doktorat z teologii dogmatycznej na podstawie dysertacji Einfluβ der östlichen Bischöfen auf Theologie «der Lumen gentium» (Wpływ Biskupów Kościołów Wschodnich na teologię «Lumen gentium»)[1][5].

W latach 1973–1975 był wikariuszem w parafii św. Elżbiety w Starym Sączu[2]. Od 1983 pracował w Kongregacji Nauki Wiary Stolicy Apostolskiej. W tym czasie uczestniczył w pracach nad przygotowaniem Katechizmu Kościoła Katolickiego (szczególnie polskiego wydania), pełnił funkcję postulatora w Kongregacji ds. Kanonizacyjnych, prowadząc procesy beatyfikacyjne Karoliny Kózki, ks. Romana Sitki i Marii Julitty Ritz, a także współpracował z Radiem Watykańskim. Równocześnie w latach 1983–1990 pełnił posługę duszpasterską w parafii Matki Bożej Dobrej Rady w Rzymie, a od 1991 był kapelanem w Domu Macierzystym Sióstr Benedyktynek Wynagradzających Najświętszemu Obliczu Chrystusa Pana w Bassano Romano. Przyczynił się do powstania w Kupieninie Domu Radosnej Starości im. Jana Pawła II i kaplicy Świętych Apostołów Piotra i Pawła. W 1988 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości, a w 1999 prałata honorowego[1].

28 marca 2002 papież Jan Paweł II mianował go biskupem diecezjalnym diecezji radomskiej[5]. 25 maja 2002 otrzymał święcenia biskupie i odbył ingres do katedry Opieki Najświętszej Maryi Panny w Radomiu[1][6]. Konsekrował go kardynał Joseph Ratzinger, prefekt Kongregacji Nauki Wiary, w asyście arcybiskupa Józefa Kowalczyka, nuncjusza apostolskiego w Polsce, i Edwarda Materskiego, emerytowanego biskupa diecezjalnego radomskiego[7]. Na swoje zawołanie biskupie przyjął słowa: „Non ministrari sed ministrare” (Nie przyszedłem, aby mi służono, lecz aby służyć)[1].

Jako ordynariusz radomski w 2005 przeprowadził I diecezjalny kongres eucharystyczny, a w 2008 rozpoczął II synod diecezjalny. Przyczynił się do uzyskania tytułu bazyliki mniejszej dla kościoła św. Kazimierza w Radomiu w 2003, a także koronacji obrazów Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej w 2005 i Matki Bożej Bolesnej w Kałkowie-Godowie w 2007. Zorganizował, trwającą w latach 2006–2007, peregrynację kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej po obszarze diecezji[2]. W 2005 ustanowił w diecezji instytucję nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej[8]. W 2003 założył Fundację „Dać Sercom Nadzieję”[2], w ramach której powstało Centrum Psychoterapii Rodzin[9]. Z jego inicjatywy wybudowano w 2007 Ośrodek Edukacyjno-Charytatywny Diecezji Radomskiej „Emaus” w Turnie, będący miejscem wypoczynku dla dzieci i młodzieży z rodzin wielodzietnych i ubogich[2][9]. Był pomysłodawcą powstałego w 2004 Diecezjalnego Ośrodka Duszpasterstwa Akademickiego w Radomiu, a także założonego w 2008 przy Instytucie Teologicznym w Radomiu Centrum Myśli Benedykta XVI[2], zajmującego się oprócz prowadzenia działalności edukacyjnej gromadzeniem i promowaniem publikacji teologicznych Josepha Ratzingera[9]. Podjął decyzje o włączeniu diecezjalnej rozgłośni radiowej do ogólnopolskiej sieci Radia Plus, a „Tygodnika Ave” do „Gościa Niedzielnego[9].

W ramach prac Konferencji Episkopatu Polski był przewodniczącym Komisji Nauki Wiary (2002–2009)[10][11], delegatem ds. Duszpasterstwa Emigracyjnego (2008–2009)[12][13]. W 2007 został członkiem Rady Stałej[14]. Objął też funkcję przewodniczącego Komisji ds. Polonii i Polaków za granicą, a także wszedł w skład Zespołu ds. Kontaktów z Polską Radą Ekumeniczną, Zespołu Biskupów ds. Duszpasterskiej Troski o Radio Maryja i Rady ds. Ekumenizmu. Z ramienia Episkopatu Polski w 2005 uczestniczył w sesji Synodu Biskupów poświęconej Eucharystii i w 48. Międzynarodowym Kongresie Eucharystycznym w Guadalajarze w 2004. Brał udział w Światowych Dniach Młodzieży w Toronto w 2002 i w Kolonii w 2005, gdzie wygłaszał katechezy[2].

18 kwietnia 2009 papież Benedykt XVI mianował go przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia i wyniósł do godności arcybiskupa, jednocześnie zwalniając go z posługi biskupiej w Radomiu[15][16]. Urząd w Watykanie objął 21 kwietnia 2009[17], a do 30 czerwca 2009 kierował diecezją radomską jako administrator apostolski[18]. 4 maja 2011 Benedykt XVI ustanowił go członkiem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych[19], a 28 lipca 2012 Kongregacji ds. Biskupów[20].

Był współkonsekratorem podczas sakry biskupa diecezjalnego zamojsko-lubaczowskiego Wacława Depy (2006) i biskupa diecezjalnego Umzimkulu Stanisława Dziuby (2009)[7].

Zmarł 12 lipca 2016 w szpitalu w Dąbrowie Tarnowskiej[21]. 19 lipca 2016 został pochowany w katedrze radomskiej[22].

Odznaczenia, tytuły, wyróżnienia | edytuj kod

W 2015 prezydent RP Andrzej Duda udekorował go Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[23]. Wcześniej postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 16 maja 2008 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim tego samego orderu[24].

W 2009 nadano mu honorowe obywatelstwa Radomia[25] i gminy Odrzywół[26]. W tym samym roku wyróżniono go Medalem Pamiątkowym „Pro Masovia”[27].

W 2008 otrzymał tytuł doctora honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie[28].

W 2007 otrzymał Medal „Pro Memoria”[29], w 2012 medal Bene Merenti, przyznany przez Polskie Towarzystwo Teologiczne[30], a w 2005 medal Jordana, nadany przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci[31]. W 2007 został włączony do konfraterni zakonu paulinów[32], został honorowym członkiem Zakonu Rycerzy Kolumba[33], a także został przyjęty do Zakonu Kawalerów Maltańskich jako kapelan konwentualny ad honorem[34][35], natomiast w 2014 został członkiem zakonu bożogrobców w randze komandora z gwiazdą[36].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Nota biograficzna Zygmunta Zimowskiego na stronie diecezji radomskiej. diecezja.radom.pl. [dostęp 2018-02-20].
  2. a b c d e f g Zygmunt Zimowski. radom.pl. [dostęp 2015-01-13].
  3. Ks. prał. Zygmunt Zimowski – biskupem radomskim. „Niedziela”. 15/2002. ISSN 0208-872X. [dostęp 2015-01-14]. 
  4. Radom: dziś ks. Zygmunt Zimowski przyjmie sakrę biskupią (sylwetka). ekai.pl (arch.), 2002-05-25. [dostęp 2018-02-20].
  5. a b Nomina del Vescovo di Radom (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2002-03-28. [dostęp 2015-01-11].
  6. Historia. katedra.radom.pl. [dostęp 2015-01-14].
  7. a b Zygmunt Zimowski (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2015-01-11].
  8. Diecezja radomska ma pierwszych nadzwyczajnych szafarzy Eucharystii. ekai.pl (arch.), 2005-05-28. [dostęp 2018-02-20].
  9. a b c d Diecezja radomska dziękuje i żegna abpa Zygmunta Zimowskiego. ekai.pl (arch.), 2009-06-21. [dostęp 2018-02-20].
  10. Bp Zimowski na czele Komisji Nauki Wiary. ekai.pl (arch.), 2002-11-29. [dostęp 2018-02-20].
  11. Biskupi obradują. ekai.pl (arch.), 2009-10-06. [dostęp 2018-02-20].
  12. Bp Zimowski nowym delegatem KEP ds. Duszpasterstwa Emigracji. ekai.pl (arch.), 2008-03-06. [dostęp 2018-02-20].
  13. Komunikat z 350. Zebrania Plenarnego KEP (dokumentacja). ekai.pl (arch.), 2009-11-26. [dostęp 2018-02-20].
  14. Warszawa: nowi członkowie Rady Stałej i zmiany w statucie KEP. ekai.pl (arch.), 2007-10-03. [dostęp 2018-02-20].
  15. Rinuncia del Presidente del Pontificio Consiglio per gli Operatori Sanitari (per la Pastorale della Salute) e nomina del successore (wł.). press.vatican.va, 2009-04-18. [dostęp 2015-01-11].
  16. Bp Zimowski przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia. episkopat.pl (arch.), 2009-04-18. [dostęp 2016-07-17].
  17. Abp Zygmunt Zimowski objął swój nowy urząd w Watykanie. ekai.pl (arch.), 2009-04-22. [dostęp 2018-02-20].
  18. Abp Zimowski od 1 lipca zaczyna pracę w Watykanie. ekai.pl (arch.), 2009-06-30. [dostęp 2018-02-20].
  19. Nomina di Membri della Congregazione delle Cause dei Santi (wł.). press.vatican.va, 2011-05-04. [dostęp 2015-01-11].
  20. Nomina di Membri della Congregazione per i Vescovi (wł.). press.vatican.va, 2012-07-28. [dostęp 2015-01-11].
  21. R. Mizera: Biogram abp. Zygmunta Zimowskiego. ekai.pl (arch.), 2016-07-13. [dostęp 2018-02-20].
  22. Pogrzeb apb Zimowskiego w Radomiu. Ciało spoczęło w katedrze. echodnia.eu, 2016-07-19. [dostęp 2016-07-19].
  23. Prezydent odznaczył Polaków pracujących w Watykanie. prezydent.pl, 2015-11-09. [dostęp 2015-11-09].
  24. M.P. z 2009 r. Nr 3, poz. 16 – pkt 10 [dostęp 2015-01-11].
  25. Uchwała Nr 555/2009 Rady Miejskiej w Radomiu. bip.radom.pl, 2009-06-15. [dostęp 2015-01-13].
  26. Uchwała Nr XXIII/158/2009 Rady Gminy Odrzywół. bip.odrzywol.akcessnet.net, 2009-06-22. [dostęp 2015-01-01].
  27. Pro Masovia – 2009 r.. mazovia.pl. [dostęp 2017-09-06].
  28. Warszawa: bp Zimowski doktorem honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej. ekai.pl (arch.), 2008-06-30. [dostęp 2018-02-20].
  29. Medale Pro Memoria dla biskupów radomskich. ekai.pl (arch.), 2007-12-19. [dostęp 2018-02-20].
  30. Abp Zimowski odebrał medal „Bene Merenti”. ekai.pl (arch.), 2012-02-28. [dostęp 2018-02-20].
  31. Bp Zimowski odznaczony medalem Jordana od Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. ekai.pl (arch.), 2005-06-13. [dostęp 2018-02-20].
  32. Trzech biskupów zostało jasnogórskimi konfratrami. ekai.pl (arch.), 2007-01-16. [dostęp 2018-02-20].
  33. Starachowice: odbył się ogólnopolski zjazd Rycerzy Kolumba. ekai.pl (arch.), 2007-01-09. [dostęp 2018-02-20].
  34. Bp Zimowski został przyjęty do Zakonu Kawalerów Maltańskich. ekai.pl (arch.), 2007-05-22. [dostęp 2018-02-20].
  35. Bp Zimowski rycerzem Zakonu Szpitalników św. Jana Jerozolimskiego. ekai.pl (arch.), 2007-06-25. [dostęp 2018-02-20].
  36. M. Chojnacka-Dzieszyńska: Inwestytura Arcybiskupa Zygmunta Zimowskiego. oessh.opoka.net.pl. [dostęp 2015-01-11].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zygmunt Zimowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy