Zatoka Akaba


Na mapach: 28°45′N 34°45′E/28,750000 34,750000

Zatoka Akaba w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zatoka Akaba (hebr. מפרץ אילת, Mifrac Elat; arab. خليج العقبة, Chalidż al-Akaba, również Zatoka Ejlacka) – zatoka w północnej części Morza Czerwonego (połączona z resztą morza przez Cieśninę Tirańską), pomiędzy półwyspami: Arabskim a Synaj.

Zatoka ma długość 180 km, szerokość od 12 do 28 km i głębokość dochodzącą do 1829 metrów[1]. Zasolenie wód zatoki waha się pomiędzy 40-41‰[1].

Wybrzeża zatoki Akaba należą do Izraela, Jordanii, Egiptu i Arabii Saudyjskiej. Główne porty leżące nad zatoką to Akaba oraz Ejlat[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Akaba. W: Encyklopedia PWN [on-line]. Wydawnictwo Naukowe PWN. [dostęp 2017-08-07].
Kontrola autorytatywna (zatoka):
Na podstawie artykułu: "Zatoka Akaba" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy