Zapożyczenia językowe


Zapożyczenia językowe w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zapożyczenia językowe, inaczej pożyczki, wyrazy obce – zjawisko przechodzenia pewnych elementów jednego języka do innego. Pojęcia tego używa się w opozycji do słownictwa rodzimego. Mianem pożyczek określa się wszystkie obce w strukturze danego języka wyrazy, zwroty, typy derywatów, formy fleksyjne, konstrukcje składniowe, związki frazeologiczne. Artykuł traktuje o zapożyczeniach w języku polskim.

Spis treści

Klasyfikacja | edytuj kod

Klasyfikacja zapożyczeń jest oparta na różnych kryteriach: przedmiotu zapożyczenia, pochodzenia, stopnia przyswojenia, drogi dostania się do języka i funkcji. Wyróżnia się także specjalną grupę: internacjonalizmy.

Kryterium przedmiotu zapożyczenia | edytuj kod

Bierze pod uwagę, co zostało zapożyczone z języka obcego:

Zapożyczenia właściwe | edytuj kod

Zapożyczone zostają słowa wraz ze swoimi znaczeniami z języka żywego. W przeciwieństwie do zapożyczeń sztucznych, które pochodzą z języka martwego, np. starożytnej greki, łaciny. Najczęściej pierwotne formy ulegają spolszczeniu. Przykłady:

  • burmistrzniem. Bürgermeister – przejęcie słowa i znaczenia (przewodniczący miasta), spolszczenie pisowni;
  • meczang. match – przejęcie słowa i znaczenia (starcie sportowe), spolszczenie pisowni.

Inne przykłady: atłas (tur.), atrament (łac.), biennale (wł.), baca (węg.), bestseller (ang.), bryndza (rum.), brydż (ang.), butik (fr.), czerep (białor.), czyhać (czes.), dumping (ang.), embargo (hiszp.), hultaj (ukr.), juhas (węg.), kalafior (wł.), kołchoz (ros.), kolumna (łac.), kombi (niem.), komputer (ang.), loggia (wł.), serial (ang.), torba (tur.), watra (rum.), wagon (ang.), werbunek (niem.), wiedźma (ukr.), zsyłka (ros.), żakard (fr.), żulik (ros.) itd.

Strukturalne – „kalki” | edytuj kod

Wierne odwzorowania obcych konstrukcji językowych, tłumaczenia ich na język polski. Wyróżniamy dwa typy kalk:

Słowotwórcze | edytuj kod

Odwzorowania pojedynczych obcych słów. Np. przedstawienie to kalka niem. Vorstellung (vor-przed; stellung-stawianie), rozpracować – od ros. razrabotat', przysłówek od łac. adverbium, brakoróbstwo od ros. brakodielstwo, nastolatek od ang. teenager, rzeczoznawca od niem. Sachverständiger, światopogląd od niem. Weltanschauung, zaimek od łac. pronomen itd.

Frazeologiczne | edytuj kod

Odwzorowania obcych zwrotów. Np. wziąć się za coś od ros. wzjat’sja za szto nibud', punkt widzenia od fr. point de vue, nie ma sprawy od ang. it doesn't matter, otwarty na coś od fr. ouvert sur..., szukać za czymś od niem. nach etwas suchen, rozumieć pod czymś od. niem. unter etwas verstehen, rzecz w tym od ros. dieło w tom, wydawać się być jakimś od ang. seem to be, „lekarz rodzinny” od ang. „family doctor”, być na topie od ang. to be on top.

Semantyczne (znaczeniowe) | edytuj kod

Do istniejącej już w systemie leksykalnym konstrukcji zapożyczane jest nowe znaczenie. Zwane są także pożyczkami ukrytymi. Przykłady:

  • wyraz mysz oznaczał tylko gatunek zwierzęcia, a pod wpływem angielskiego mouse zaczął oznaczać także „mysz komputerową”;
  • dokładnie – dawniej używane tylko jako przysłówek wraz z czasownikiem, dzisiaj jest też wykrzyknikiem oznaczającym: oczywiście!, pewnie, że tak!; (zobacz: Kryterium funkcji → Zap. urozmaicające); wykrzyknik ten jest jednak krytykowany przez niektórych normatywistów, którzy uważają go za pretensjonalny, nadużywany bądź całkowicie „niepoprawny”[1][2]. W tym rozszerzeniu semantycznym doszukuje się wpływu języka angielskiego lub niemieckiego[3].
  • projektem określa się teraz, pod wpływem ang. project, przedsięwzięcie czy zamierzenie;
  • „adresować problem” (address a problem) w znaczeniu „zrobić coś w związku z problemem”. Poza żargonem informatycznym takie użycie słowa „adresować” jest właściwie niespotykane i może być wręcz niezrozumiałe.
  • definiować: trudno mi zdefiniować swoje uczuciadefiniować w znaczeniu „nazywać, określać” pojawiło się pod wpływem ang. to define;
  • obraz: obraz amerykańskiego reżyseraobraz w znaczeniu „film” jest odwzorowaniem semantycznym ang. picture;
  • produkcja: produkcja nominowana do „Oskara”produkcja w znaczeniu „film” jest odwzorowaniem semantycznym ang. production.

Zapożyczenia sztuczne | edytuj kod

Tworzone z obcych cząstek składowych.

Grupa, w której cząstki pochodzą z jednego języka.

Np. telefon – gr. tele - daleko i gr. phone, czyli dźwięk;

Hybrydy – grupa, w której cząstki pochodzą z różnych języków.

Np. ciucholand – pol. ciuch i ang. land (przykład z cząstką polską); telewizja – gr. tele i łac. visio (widzenie).

Zapożyczenia fonetyczne | edytuj kod

Przejmowanie fonetyki obcych języków. Przykłady:

  • pol. wiesiele pod wpływem języka czeskiego przybrało postać wesele.

Zapożyczenia gramatyczne | edytuj kod

Słabiej są zbadane wpływy gramatyki jednego języka na drugi, choć wiele wskazuje na to, że i one odgrywają znaczącą rolę.

Kryterium pochodzenia | edytuj kod

Mówi o tym, skąd pochodzą pożyczki. Ten podział mówi o kontaktach z innymi językami:

Kryterium stopnia przyswojenia | edytuj kod

Mówi o tym, w jak dużym stopniu słownictwo obce zadomowiło się w polskim systemie leksykalnym.

Cytaty | edytuj kod

Wyrazy i zwroty przeniesione z innego języka w niezmienionej postaci graficznej i fonetycznej. Przykłady: fr. à propos, à la carte; ang. bye bye; wł. allegro; łac. incognito itd.

Wyrazy częściowo przyswojone | edytuj kod

Odczuwane jako obce ze względu np. na wymowę, pisownię, nieodmienność, ale mocno tkwiące w polskim systemie leksykalnym. Przykłady: sinus (wymowa), apartheid (pisownia), dżudo (brak odmiany);
Inne: bantu, bikini, guru, kakao, konfetti, martini, sake, sari, sati, tabu itd.

Wyrazy całkowicie przyswojone | edytuj kod

Odczuwane jako rodzime ze względu na spolszczoną formę i odmienność. Są to np. biznes, burmistrz, brokuły, chleb, cegła, fontanna, szkoła itd.

Kryterium drogi dostania się do języka | edytuj kod

Określa rodzaj drogi jaką zapożyczenia dostały się do języka polskiego:

Zapożyczenia pośrednie | edytuj kod

Dostały się z jakiegoś języka poprzez inny. Wpłynęło to na formę słowa. Przykłady:

  • łac. castellum → czes. kostel → do pol. kościół;
  • łac. paganus → czes. pohan → pol. poganin.

Zapożyczenia bezpośrednie | edytuj kod

Dostały się do języka polskiego bez pośrednika. Przykład: niem. Bürgermeister → pol. burmistrz itd.

Internacjonalizmy | edytuj kod

Specjalna grupa wyrazów międzynarodowych. Posługuje się nimi wiele nacji. Słowa takie mają identyczne znaczenie w wielu językach. Różnią się tylko formą. Przykład:

  • pol. totalitaryzm;
  • ang. totalitarism;
  • fr. le totalitarisme;
  • wł. il totalitarismo;
  • niem. der Totalitarismus;
  • ros. тоталитаризм;
  • fin. totalitarismi;
  • czes. totalita;
  • ukr. тоталітаризм;
  • tur. totalitarizm.

Ocena celowości zapożyczeń | edytuj kod

Kryterium funkcjonalne | edytuj kod

Zapożyczeń używa się w celu wzbogacenia języka o nowe konstrukcje bądź wyrażenia oraz urozmaicenia go nowymi wariantami konstrukcji już istniejących. Przy ich stosowaniu należy upewnić się, że odbiorca wypowiedzi jest z nimi zaznajomiony.

Zapożyczenia ustne, np. „interfejs” od angielskiego „interface”. Zapożyczenia graficzne, np. „sweter” od angielskiego „sweater”.

Zapożyczenia wzbogacające język | edytuj kod

Bardzo ważna grupa. To wszystkie wyrazy, na które nie było odpowiedników w słownictwie rodzimym. Przykłady: mysz (zap. semantyczne), joystick (ang.), telefon (zap. sztuczne z gr. tele - daleko + gr. phone - dźwięk), telewidz (hybryda gr. tele (daleko) + pol. widz), cheeseburger (ang.), nastolatek (ang.), laser (ang.), puzle itd.

Zapożyczenia urozmaicające | edytuj kod

Nowe warianty już istniejących słów. Grupa ta obejmuje przede wszystkim wyrazy z języka angielskiego. Przykłady: dokładnie (zap. semantyczne z ang. exactly lub niem. genau[3]), sorry, OK, super itd. O takim typie zapożyczeń wypowiada się prof. Jan Miodek w wywiadzie dla „Słowa polskiego”:

Nie ma słów niepotrzebnych językowi. W tym sensie jestem i za „wow”, i za „super”, i za „ekstra”, czy za „odjazdem”, „odlotem”, „cool” i „jazzy”. Całe zło zaczyna się w momencie, gdy ktoś, uczepiwszy się takiego modnego słowa, rezygnuje z całego wachlarza konstrukcji wariantywnych. (Jestem za „ekstraodlotem” – wywiad z prof. Janem Miodkiem. „Słowo Polskie; Gazeta Wrocławska”. Sobota, 24 lutego, 2007. Anna Fluder (Radio RAM) i Jacek Antczak. Wrocław. )

Zapożyczenia starsze: fair-play, whisky.

Zapożyczenia nowsze: talk-show, wow!, yuppie, walkie-talkie, scrabble, dip, tost, dressing, toster, legginsy, jogging, peeling, wadery/wodery.

Przypisy | edytuj kod

  1. Dokładnie! [w:] Poradnia językowa PWN [online], sjp.pwn.pl, 26 kwietnia 2004 [dostęp 2018-10-29]  (pol.).
  2. Dokładnie! [w:] Poradnia językowa PWN [online], sjp.pwn.pl, 21 marca 2012 [dostęp 2018-10-29]  (pol.).
  3. a b Dokładnie! [w:] Poradnia językowa PWN [online], sjp.pwn.pl, 19 maja 2001 [dostęp 2018-10-29]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

  • Jestem za „ekstraodlotem” – wywiad z prof. Janem Miodkiem. „Słowo Polskie; Gazeta Wrocławska”. Sobota, 24 lutego, 2007. Anna Fluder (Radio RAM) i Jacek Antczak. Wrocław. ; (Klasyfikacja → Kryterium funkcjonalne).
  • Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, pod redakcją Andrzeja Markowskiego, hasło: Zapożyczenia.
  • L. Kosmal: Nauka o języku (rozdz. 7, s. 79–83, rozdz. 8, s. 110–113).
  • W. Kochański: O dobrej i złej polszczyźnie (s. 271–295).
  • E. Kacperski: Zapożyczenia (artykuł); [1]

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zapożyczenia językowe" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy