Współczynnik aktywności


Współczynnik aktywności w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Współczynnik aktywności – bezwymiarowy współczynnik pozwalający przeliczyć wielkości fizyczne o charakterze stężenia obliczane na podstawie ilości substancji i wielkości układu lub ciśnienie mierzone w sposób mechaniczny na wielkości o charakterze termodynamicznym nazywane aktywnością.

Dla układów idealnych (gaz doskonały, roztwór doskonały), w których nie występują (lub mogą być pominięte) oddziaływania pomiędzy parami cząsteczek a także w przypadku układów bardzo rozcieńczonych (niskie stężenie lub ciśnienie), współczynniki aktywności są równe jedności.

Współczynniki aktywności są z reguły oznaczane grecką literą gamma "γ", np.

a = γ c {\displaystyle a=\gamma c}

gdzie:

f = γ p {\displaystyle f=\gamma p}

gdzie:

Przykładowe wartości | edytuj kod

Przykładowe wartości współczynnika aktywności dla chlorku sodu w roztworze ciekłej wody (podwyższone ciśnienie) są podane w tabeli[1]. W idealnym roztworze wszystkie te wartości byłyby jednością. Odchylenia mają tendencje do zwiększania się wraz z wzrostem stężenia i temperatury (ale generalnie jest wiele wyjątków).

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Paul Cohen, "The ASME Handbook on Water Technology for Thermal Systems", American Society of Mechanical Engineers, 1988, page 567.
Na podstawie artykułu: "Współczynnik aktywności" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy