William Harvey


William Harvey w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

William Harvey (ur. 1 kwietnia 1578, zm. 3 czerwca 1657 w Roehampton, Surrey) – angielski biolog.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W latach 1593-1600 studiował w Gonville and Caius College na Uniwersytecie Cambridge. W roku 1602 uzyskał dyplom lekarza na Uniwersytecie w Padwie[1]. Następnie został profesorem anatomii i fizjologii w Królewskiej Szkole Medycyny w Londynie[2] oraz lekarzem przybocznym króla Jakuba I, a potem Karola I. Przez prawie 20 lat prowadził badania na zwierzętach. Odkrył, że serce działa jak pompa ssąco-tłocząca i powoduje nieustające krążenie krwi w naczyniach, z którymi tworzy układ zamknięty. W 1628 roku wydał dzieło na ten temat. Kolejna publikacja, z 1651 roku, traktowała o nieistnieniu samorództwa, głosząc zasadę omne vivum ex ovo (wszystko żywe z jaja)[2]. Stał się jedną z czołowych postaci rewolucji naukowej.

Prace | edytuj kod

  • Exercitatio anatomica de motu cordis et sanguinis in animalibus.

Przypisy | edytuj kod

  1. ACAD ↓.
  2. a b Mała Encyklopedia Medycyny 1988 ↓, s. 387.

Bibliografia | edytuj kod

  • William Harvie (ang.). A Cambridge Alumni Database. [dostęp 2016-11-12].
  • Mała encyklopedia medycyny. red. nacz. Tadeusz Różniatowski. T. II H–O. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 387. ISBN 83-01-08835-4.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "William Harvey" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy