Wacław Waśkowski


Wacław Waśkowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wacław Waśkowski (ur. 1904 w Równem, zm. 1975 w Warszawie), – polski artysta grafik pochodzenia ukraińskiego. Był członkiem Ukraińskiego Stowarzyszenia Artystycznego „Spokij” (19271937), Związku Polskich Artystów Grafików (19381939).

Studiował 19261937 w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie u Tadeusza Pruszkowskiego i Leona Wyczółkowskiego, a następnie został asystentem w Katedrze Grafiki Artystycznej u Stanisława Ostoi-Chrostowskiego (19371939).

Po II wojnie światowej uczył (19451952) w Państwowej Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem. Od 1952 pedagog na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, 1956-1974 profesor tego wydziału. Wykształcił wielu polskich drzeworytników, m.in. Marię Hiszpańską-Neumann i Tadeusza Dominika.

Początkowo uprawiał malarstwo (szczególnie pastel), potem zajął się wyłącznie grafiką. Uprawiał różne rodzaje grafiki warsztatowej (drzeworyt sztorcowy, techniki metalowe, litografia). Eksperymentował z różnymi technikami graficznymi. Zajmował się też grafiką książkową.

Książki | edytuj kod

  • Aleksander Puszkin: Dubrowski, przeł. Seweryn Pollak ; drzeworytami ozdobił Wacław Waśkowski, Książka i Wiedza, Warszawa 1950

Bibliografia | edytuj kod

  • Joanna Pollakówna: Malarstwo polskie t.5 - Między wojnami 1918-1939, "Auriga", Warszawa 1982 ​ISBN 83-221-0191-0
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wacław Waśkowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy