Układ odniesienia


Układ odniesienia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Układ odniesienia (fizyka) – punkt lub układ punktów w przestrzeni, względem którego określa się położenie lub zmianę położenia (ruch) danego ciała. Wybrany punkt często definiuje się poprzez wskazanie ciała, z którym związany jest układ współrzędnych.[1][2][3]

Wybór układu odniesienia jest koniecznym warunkiem opisu ruchu lub spoczynku. Układ odniesienia można wybrać dowolnie, tak, by wygodnie opisać ruch.[1]

Określanie ruchu ciała względem układu odniesienia, czyli ruchu wobec innego ciała, nazywany względnością ruchu.[3]

Z układem odniesienia związuje się zazwyczaj układ współrzędnych, z którym bywa czasami mylony.[2]

Szczególnie ważne przykłady układów odniesienia[3]
  • układ laboratoryjny – układ, w którym laboratorium jest nieruchome,
  • układ środka masy – ruch opisujemy tak jakby środek masy opisywanych ciał spoczywał,
  • Ziemia – w pewnych sytuacjach, gdy obszar, w którym porusza się opisywane ciało jest wystarczająco mały, można założyć, że Ziemia jest płaska i nieruchoma, np. lot pocisku karabinowego, upadek kamienia, jadący samochód.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Układ odniesienia. Encyklopedia PWN. [dostęp 2019-03-06].
  2. a b Układ odniesienia. Encyklopedia Interia. [dostęp 2019-03-06].
  3. a b c Układ odniesienia - wstęp. fizykon.org. [dostęp 2019-03-06].
Kontrola autorytatywna (system):
Na podstawie artykułu: "Układ odniesienia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy