Tylczak łukowy


Tylczak łukowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Tylczak łukowy – małe narzędzie krzemienne, którego ostra krawędź jest przeciwległą do krawędzi zatępionej retuszem, zw. tylcem. Ma ono przynajmniej jeden koniec zaostrzony. Narzędzia takie występowały w Europie Zachodniej w górnej fazie paleolitu. Są typowe dla kultury azylskiej.

Na podstawie artykułu: "Tylczak łukowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy