Twardość metali


Twardość metali w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Twardość metali – cecha metali świadcząca o odporności na działanie sił punktowych (skupionych). Efektami oddziaływania sił skupionych mogą być odkształcenia powierzchni, zgniecenie jej lub zarysowanie.

Najczęściej stosowanymi metodami pomiaru twardości metali są:

  • metoda Rockwella
    • skale twardości Rockwella: HRA, HRB, HRC, HRD, HRE, HRF, HRN (Super-Rockwella), HRT (Super-Rockwella)
  • metoda Poldi (dynamiczna) – dynamiczna odmiana metody Brinella; skala HBp

Rzadziej stosowane metody badania twardości metali:

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Twardość metali" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy