Stopień krystaliczności


Stopień krystaliczności w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stopień krystaliczności – parametr stosowany w przypadku substancji i materiałów zdolnych do częściowej krystalizacji (polimerów, stopów metali, szkła itp.), definiowany jako stosunek masy części skrystalizowanej do całkowitej masy materiału/substancji.

W substancjach i materiałach zdolnych do częściowej krystaliczności występują mniejsze i większe obszary skrystalizowane, zwane krystalitami, które współegzystują z obszarami amorficznymi. Proporcje części krystalicznej i amorficznej zależą od budowy chemicznej substancji, ale też od jej historii termicznej i sposobu otrzymywania. Np. polimery dużej regularności i symetrii łańcuchów wykazują większą zdolność do krystalizacji niż polimery rozgałęzione i nieregularne.

Matematycznie, stopień krystaliczności określa według następującego wzoru:

x = m k m c , {\displaystyle x={\frac {m_{k}}{m_{c}}},}

gdzie ( x ) {\displaystyle (x)} to stosunek masy części krystalicznej ( m k ) {\displaystyle (m_{k})} polimeru do masy całkowitej ( m c ) . {\displaystyle (m_{c}).}

Jego przeciwieństwem jest stopień amorficzności, który oblicza się jako ( y ) {\displaystyle (y)} stosunek masy części amorficznej ( m a ) {\displaystyle (m_{a})} materiału do masy całkowitej ( m c ) . {\displaystyle (m_{c}).}

y = m a m c = 1 x . {\displaystyle y={\frac {m_{a}}{m_{c}}}=1-x.}

Wraz ze wzrostem stopnia krystaliczności wzrasta:

Wraz ze zmniejszaniem stopnia krystaliczności zwiększa się:

  • chłonność wody i innych rozpuszczalników
  • przezroczystość
  • rozszerzalność cieplna
  • udarność (odporność na uderzenia)
  • wytrzymałość zmęczeniowa

Bibliografia | edytuj kod

  • Malcolm P. Stevens, Wprowadzenie do chemii polimerów, s. 63–66, PWN, 1983, ​ISBN 83-01-031110-7​.
Na podstawie artykułu: "Stopień krystaliczności" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy