Stop oporowy


Stop oporowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stop oporowy - stop metali odznaczający się dużą rezystywnością, stosunkowo małym współczynnikiem cieplnym oporu elektrycznego i dużą stabilnością obu tych wielkości w pewnych zakresach temperatur. Stopy oporowe stosuje się w elektronice na: rezystory regulacyjne i obciążające (konstantan, manganin, nikielina), rezystory pomiarowe (np. konstatntan, manganin) oraz na elementy grzejne (nichrom, kantal).

Na podstawie artykułu: "Stop oporowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy