Star Carr


Star Carr w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Widok na Star Carr

Star Carr – otwarte stanowisko archeologiczne z okresu mezolitu, położone na równinie torfowej około 8 kilometrów na zachód od Scarborough w północno-wschodnim Yorkshire[1][2]. Eponimiczne dla jednej z najważniejszych wczesnomezolitycznych jednostek kulturowych Niżu Europejskiego[3], związanej z lokalnym wariantem wczesnego kompleksu maglemoskiego[2].

Stanowisko zostało przebadane po raz pierwszy w latach 1949-1953 przez Grahame Clarka; badania kontynuowano w następnych latach. Podmokła gleba bardzo dobrze zakonserwowała prehistoryczne szczątki organiczne[1]. Datowanie radiowęglowe wskazuje, iż teren Star Carr był zamieszkany przez ludzi z przerwami przez około trzy stulecia na początku IX tysiąclecia p.n.e. Osadnictwo nie miało charakteru stałego, grupy łowców przebywały w okolicy najpewniej tylko w okresie polowań późną wiosną i latem[2]. Prace wykopaliskowe dostarczyły mikrolitycznych narzędzi kamiennych oraz wyrobów z kości i rogu (harpunów, ostrzy, ozdób), jak również jednych z najstarszych drewnianych wioseł. Odkryto także liczne szczątki stanowiących pożywienie zwierząt (tur, jeleń, łoś, dzik) oraz jadalnych, dziko rosnących roślin[3].


Przypisy

  1. a b Tim Murray: Milestones in Archaeology. A Chronological Encyclopedia. Santa Barbara: ABC-CLIO, 2007, s. 432-433. ISBN 978-1-57607-186-1.
  2. a b c A Dictionary of Archaeology. edited by Ian Shaw and Robert Jameson. Oxford: Blackwell Publishing, 1999, s. 540. ISBN 0-631-17423-0.
  3. a b Encyklopedia historyczna świata. T. I. Prehistoria. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 1999, s. 507-508. ISBN 83-85909-48-6.
Na podstawie artykułu: "Star Carr" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy