Spółgłoska zwarta miękkopodniebienna dźwięczna


Spółgłoska zwarta miękkopodniebienna dźwięczna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska zwarta miękkopodniebienna dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [ɡ].

Spis treści

Artykulacja | edytuj kod

Opis | edytuj kod

W czasie artykulacji tej spółgoski:

Warianty | edytuj kod

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): ɡʲ
  • przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: ɡˤ
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce ɡʷ

Spółgłoska może być wymówiona:

Przykłady | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Spółgłoska zwarta miękkopodniebienna dźwięczna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy