Sierść


Sierść w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Sierść dydelfa północnego

Sierść – okrywa włosowa większości ssaków, zarazem ich cecha charakterystyczna. U poszczególnych gatunków sierść wykształciła się w różny sposób, w zależności od środowiska przyrodniczego, w jakim ewoluowały. Pełni funkcję ochronną przed mechanicznymi urazami skóry i termoregulacyjną – zapobiega utracie ciepła lub przegrzaniu (odbija część promieni słonecznych, chroniąc przed hipertermią), co pozwala zwierzęciu utrzymywać stałą temperaturę ciała.

U większości gatunków sierść składa się z dwóch rodzajów owłosienia:

Okresowe zrzucanie sierści (wymianę starych włosów na nowe) nazywamy linieniem.

Grube i twarde włosy sierści nazywane są szczeciną, występującą przede wszystkim u dzika i świni domowej. Dzięki swym właściwościom szczecina wykorzystywana jest, obecnie rzadko, do wyrobu szczotek i pędzli.

Sierści nie posiadają człowiek (z wyjątkiem lanugo występującego w okresie płodowym), gatunki przebywające stale w środowisku wodnym (płetwonogie) anigolec, który prowadzi podziemny tryb życia.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Sierść" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy