Sfinks (wytwórnia filmowa)


Sfinks (wytwórnia filmowa) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sfinks (Warszawskie Towarzystwo Udziałowe Sfinks) – polska wytwórnia filmowa założona przez Aleksandra Hertza. W latach 1911–1936 wyprodukowano w niej kilkadziesiąt filmów.

W 1909 roku Aleksander Hertz wraz z Alfredem Silberlastem (Alfred Niemirski), Józefem Koernerem i M. Zukerem założył Warszawskie Towarzystwo Udziałowe Sfinks Było ono przedstawicielstwem francuskiej wytwórni filmowej Société Pathé Frères. W tym samym roku otworzył w Warszawie kino pod nazwą „Sfinks” przy ulicy Marszałkowskiej 116. W listopadzie 1909 roku Jan Skarbek-Malczewski sfilmował dla „Sfinksa” w Warszawie lot aeroplanu.

W roku 1911 Aleksander Hertz uruchomił wytwórnię filmową pod tą samą nazwą. Pierwszym filmem fabularnym zrealizowanym przez wytwórnię Hertza był „Meir Ezofowicz” według powieści Elizy Orzeszkowej. Po śmierci Aleksandra Hertza w roku 1928 kierownictwo wytwórni objęli Henryk Finkelstein i brat Aleksandra, Michał Hertz.

W roku 1914 w filmie Niewolnica zmysłów zadebiutowała 18-letnia Apolonia Chałupiec, która zasłynęła później pod pseudonimem Poli Negri.

Filmy (m.in.) | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Sfinks (wytwórnia filmowa)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy