Przyrost wtórny


Przyrost wtórny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Przyrost wtórny w korzeniu rośliny dwuliściennej

Przyrost wtórny – proces tworzenia budowy wtórnej pędów i korzeni występujący u roślin dwuliściennych okrytonasiennych, nagonasiennych oraz w sposób nietypowy u jednoliściennych i in.

Polega na utworzeniu cylindra kambium, odkładającego w wyniku aktywności podziałowej pokłady drewna i łyka wtórnego oraz na utworzeniu fellogenu, tworzącego w wyniku aktywności podziałowej korka.

Najstarszy znany dowód występowania u roślin przyrostu wtórnego pochodzi z wczesnego dewonu (407 – 307 mln lat temu). Występował on u niewielkich roślin, co sugeruje, że przyrost wtórny wyewoluował u nich w wyniku wymagań hydraulicznych, a nie mechanicznych[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Philippe Gerrienne, Patricia G. Gensel, Christine Strullu-Derrien, Hubert Lardeux, Philippe Steemans, Cyrille Prestianni. A simple type of wood in two Early Devonian plants. „Science”. 333 (6044), s. 837, 2011. DOI: 10.1126/science.1208882 (ang.). 
Na podstawie artykułu: "Przyrost wtórny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy