Prężność pary wodnej


Prężność pary wodnej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prężność pary wodnej (ciśnienie pary wodnej) – ciśnienie cząstkowe wywierane przez parę wodną zawartą w powietrzu, określane w jednostkach ciśnieniamilimetrach słupa rtęci (mm Hg) lub hektopaskalach (hPa).

Do pomiaru prężności pary wodnej służy psychrometr.

Średnie ciśnienie pary wodnej na kuli ziemskiej przyjmuje najniższe wartości w obszarach podbiegunowych, zwłaszcza w zimie (poniżej 1 hPa), a największe w strefie równikowej, do 25-30 hPa.

Rodzaje prężności pary wodnej | edytuj kod

  • Prężność aktualna ( e {\displaystyle e} ) – prężność obserwowana w danym miejscu oraz w danej chwili.
  • Prężność maksymalna (nasycająca, E {\displaystyle E} ) – najwyższa wartość ciśnienia, jaka może wystąpić w danej temperaturze, odpowiada ciśnieniu pary nasyconej w tej temperaturze. Rośnie ona z temperaturą. Osiągnięcie ciśnienia nasycającego jest warunkiem rozpoczęcia się procesu kondensacji (skraplania). Stan taki może być osiągnięty na skutek:
    • parowania
    • obniżenia temperatury

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  1. Encyklopedia Szkolna. Geografia, WSiP, 2006
Na podstawie artykułu: "Prężność pary wodnej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy