Poślizg (krystalografia)


Poślizg (krystalografia) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Poślizg – jeden z mechanizmów odkształcenia plastycznego. Jest to przemieszczenie się jednej części kryształu względem drugiej po płaszczyźnie poślizgu[1][2].

Poślizg sztywny zachodzi na całej powierzchni kryształu, a poślizg dyslokacyjny przebiegający przy współudziale dyslokacji ruchliwych, przemieszczającej się w aktywnej części kryształu.

Przypisy | edytuj kod

  1. KrzysztofK. Wierzbanowski KrzysztofK., Modele odkształcenia plastycznego polikryształu, s. 1 [dostęp 2018-09-16] .
  2. Dobrzański, LeszekL. Adam LeszekL., Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo : materiały inżynierskie z podstawami projektowania materiałowego, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2002, s. 130, ISBN 83-204-2793-2, OCLC 69536373 [dostęp 2018-09-16] .

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Poślizg (krystalografia)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy