Piotr Gruszka (siatkarz)


Piotr Gruszka (siatkarz) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Gruszka (ur. 8 marca 1977 w Oświęcimiu) – polski siatkarz i trener siatkarski. W latach 1995-2011 reprezentant kraju (rekordzista pod względem liczby meczów rozegranych w kadrze), a z czasem jej kapitan, występujący na pozycji atakującego bądź przyjmującego (skrzydłowego). Mistrz Europy 2009, srebrny medalista mistrzostw świata 2006, trzykrotny uczestnik igrzysk olimpijskich (Atlanta 1996, Ateny 2004 i Pekin 2008). MVP mistrzostw Europy 2009. Do 2008 włącznie uczestnik wszystkich 11 edycji Ligi Światowej (1998–2008) z udziałem reprezentacji Polski.

Spis treści

Przebieg kariery | edytuj kod

Sportowa kariera Piotra Gruszki rozpoczęła się w rodzinnych Kętach. Na początku uprawiał lekkoatletykę, później jednak spróbował gry w siatkówkę i ta dyscyplina bardziej przypadła mu do gustu. Duży wpływ na ten wybór miały tradycje rodzinne, piłkę siatkową uprawiali bowiem jego ojciec i brat. W 1989 rozpoczął treningi w sekcji siatkarskiej Towarzystwa Sportowego Hejnał Kęty; jego pierwszymi trenerami byli Andrzej Pietrzyk i Marek Błasiak. Z uwagi na nieprzeciętny talent dość wcześnie zaczęto wypożyczać go do innych zespołów w okolicy, a w I klasie liceum trafił do BBTS Włókniarz Bielsko-Biała pod skrzydła Wiktora Kreboka – ówczesnego szkoleniowca tego klubu, a zarazem selekcjonera reprezentacji Polski[1]. To właśnie w barwach tego klubu w sezonie 1993/1994 16-letni Gruszka zadebiutował w ekstraklasie i europejskich pucharach. 7 listopada 1993 podczas rewanżowego meczu II rundy Pucharu CEV wyszedł na parkiet w podstawowej szóstce w przegranym 2:3 meczu przeciwko szwedzkiemu Hylte VBK[2]. W 1996, razem w kadrą juniorów, wywalczył w Nantanji (Izrael) mistrzostwo Europy juniorów. Rok później w Bahrajnie pod wodzą Ireneusza Mazura Gruszka sięgnął po złoty medal mistrzostw świata.

Karierę międzynarodową rozpoczął od występów w kadrze seniorów[3], debiutując w kadrze w 1995, mając 18 lat. Również w 1995 po raz pierwszy uczestniczył na mistrzostwach Europy 1995. Rok później zadebiutował na igrzyskach olimpijskich w Atlancie. W latach 1998-2011 (z wyjątkiem 2009) występował w Lidze Światowej siatkarzy. Na swój pierwszy sukces w kadrze seniorów czekał do 2006, kiedy to zdobył z reprezentacją srebrny medal mistrzostw świata. Trzy lata później zdobył mistrzostwo Europy i został najbardziej wartościowym graczem tejże imprezy.

Ostatnimi dużymi sukcesami w reprezentacji było zdobycie brązowych medali Ligi Światowej i Mistrzostw Europy w 2011. 28 sierpnia 2011 rozegrał 400 mecz w barwach reprezentacji Polski, podczas IX Memoriału Huberta Jerzego Wagnera[4]. W latach 1995-2011 rozegrał w kadrze 450 meczów.

26 maja 2014 został trenerem BBTS-u Bielsko-Biała. Od sezonu 2016/2017 został trenerem GKS-u Katowice. W 2017 został asystentem Ferdinando de Giorgiego w Reprezentacji Polski siatkarzy[5].

W 2014 wziął udział w pierwszej polsatowskiej edycji programu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami. Jego partnerką taneczną była Nina Tyrka, z którą odpadł w ósmym odcinku, zajmując 5. miejsce.

Pozycja na boisku | edytuj kod

Na początku seniorskiej kariery regularnie grywał jako atakujący. Z czasem jednak został przekwalifikowany na pozycję przyjmującego. W ostatnich latach – ze względu na parametry motoryczne oraz duże doświadczenie – ponownie często grał po przekątnej z rozgrywającym (pozycja atakującego).

Sukcesy reprezentacyjne | edytuj kod

  • 1996 Mistrzostwo Europy juniorów
  • 1997 Mistrzostwo świata juniorów
  • 2001 – 5 miejsce na Mistrzostwach Europy
  • 2002 – 5 miejsce w Lidze Światowej
  • 2003 – 5 miejsce na Mistrzostwach Europy
  • 2004 – 5 miejsce na Igrzyskach Olimpijskich
  • 2005 – 4. miejsce w Lidze Światowej
  • 2005 – 5 miejsce na Mistrzostwach Europy
  • 2006 Wicemistrzostwo świata
  • 2007 – 4. miejsce w Lidze Światowej
  • 2008 – 5 miejsce w Lidze Światowej
  • 2008 – 5 miejsce na Igrzyskach Olimpijskich
  • 2009 Mistrzostwo Europy - mistrzostwa Europy w Turcji
  • 2011 Brązowy medal Ligi Światowej 2011
  • 2011 Brązowy medal mistrzostw Europy - mistrzostwa Europy w Austrii i Czechach

Sukcesy klubowe | edytuj kod

Nagrody indywidualne | edytuj kod

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Życie prywatne | edytuj kod

Pochodzi z Kęt. Jego żoną jest Aleksandra Szettel, z którą ma troje dzieci: Marię Aleksandrę, Juliana i Helenę. W 2018 małżonkowie wystąpili w drugiej edycji programu Polsatu The Story of My Life. Historia naszego życia, w którym opowiedzieli historię swego związku[8].

Statystyki zawodnika | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Katarzyna Biernacka, Anna Puch (sport.pl z reprezentacja.net): Piotr czyli opoka - sylwetka Piotra Gruszki (pol.). [dostęp 23 stycznia 2009.
  2. BBTS Bielsko-Biała - Sezon 1993-1994 (pol.). bbtsbielsko.pl. [dostęp 2011-07-12].
  3. Katarzyna Biernacka, Anna Puch (reprezentacja.net): Sylwetki Siatkarzy: Piotr, czyli opoka (pol.). [dostęp 23 stycznia 2009.
  4. Memoriał Wagnera: Polacy bez zwycięstwa na turnieju, Rosjanie zbyt mocni - matchball.pl - 28-08-2011
  5. SaraS. Kalisz SaraS., Siatkówka. Wielki powrót do reprezentacji Polski, Piotr Gruszka asystentem De Giorgiego, „Sport.pl”, 9 maja 2017 [dostęp 2017-06-11]  (pol.).
  6. M.P. z 2007 r. nr 23, poz. 254
  7. M.P. z 2010 r. nr 27, poz. 276
  8. Jesień 2018 w Polsacie. Poznaj szczegóły ramówki. Telewizja Polsat, 2018-08-28. [dostęp 2019-10-21].
Na podstawie artykułu: "Piotr Gruszka (siatkarz)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy