Penteusz


Penteusz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Penteusz - król Teb w mitologii greckiej. Był synem Echiona i Agawe, wnukiem Kadmosa.

Był przeciwny wprowadzeniu kultu Dionizosa do swego kraju i zakazał kobietom uczestnictwa w obrzędach dionizyjskich. Za radą boga, którego uwięził, ale nie poznał, przyglądał się obchodom ukryty w konarach drzew. Rozszalałe menady odkryły jego obecność i rozszarpały. Jego matka w radosnym upojeniu pobiegła z krwawiącą głową syna do domu, gdzie dopiero uświadomiła sobie okrucieństwo swego czynu.

Bibliografia | edytuj kod

Kopaliński W., Słownik mitów i kultury tradycji, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987, ​ISBN 83-06-00861-8

Na podstawie artykułu: "Penteusz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy