Papier HWC


Papier HWC w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Papier HWC (ang. Heavy Weight Coated) – papier o gramaturze 100–300 g/m², dwustronnie wielokrotnie powlekany, z błyszczącą lub matową powierzchnią, stosowany do druku offsetowego arkuszowego z liniaturą rastra 80–240 linii/cm[1].

Gramatura powłok wynosi 15–30 g/m² na stronę[1], mogą one zawierać fluorescencyjny wybielacz optyczny[2].

Na papierze HWC otrzymuje się nadruki o wysokiej jakości, ponieważ większa liczba powłok sprawia, że powierzchnia papieru jest równomierna i gładka, co korzystnie wpływa na drukowność[2]. Przy liniaturze rastra 80 linii/cm różnica w jakości druku między papierami MWC a HWC nie jest jeszcze zauważalna, występuje ona dopiero przy liniaturze rastra powyżej 100 linii/cm lub w przypadku zastosowania rastra stochastycznego[2].

Papier ten cechuje się białością ISO 84–90%[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Ján Panák, Michal Čeppan, Vladimír Dvonka: Poligrafia – procesy i technika. Warszawa: Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Poligraficznego, 2002, s. 170. ISBN 83-915916-1-1.
  2. a b c d Ewa Drzewińska: Klasyfikacja papierów drukowych i do pisania (pol.). "Świat Druku", 2003. [dostęp 2014-05-05].
Na podstawie artykułu: "Papier HWC" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy