Ogrody botaniczne w Singapurze


Na mapach: 1°18′54,4″N 103°48′58,3″E/1,315100 103,816200

Ogrody botaniczne w Singapurze w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Storczyk 'Vanda Miss Joaquim' Dendrobium 'Margaret Thatcher' Paravanda 'Nelson Mandela' Pomnik Chopina nieopodal „Symphony Lake”

Ogrody botaniczne w Singapurze (ang. Singapore Botanic Gardens) – tropikalne ogrody założone w 1859 roku niedaleko Orchard Road w centrum Singapuru; jeden z najznakomitszych przykładów brytyjskich tropikalnych ogrodów kolonialnych w południowo-wschodniej Azji.

W 2012–2013 roku był najczęściej odwiedzanym ogrodem botanicznym na świecie – odwiedziło go 4,4 miliona zwiedzających. Na terenie ogrodu znajduje się szereg różnych kolekcji i obiektów, m.in. Narodowy Ogród Orchidei z ponad tysiącem różnych gatunków i dwoma tysiącami hybryd storczykowatych.

W 2015 roku ogrody botaniczne w Singapurze zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jest to pierwszy obiekt na terenie Singapuru wpisany na listę i jedyny tropikalny ogród botaniczny na liście.

Spis treści

Położenie i geografia | edytuj kod

Singapurskie ogrody botaniczne położone są w Tanglinie w Regionie Centralnym Singapuru, pomiędzy Holland Road na południu, Tyersall Avenue i Cluny Park Road na zachodzie a terenem fakultetu prawa Narodowego Uniwersytetu Singapuru od wschodu[1]. Ogrody znajdują się ok. 1,5 km od Orchard Road i 4,4 km od Central Business District[1].

Ogrody rozciągają się na obszarze 74 ha[2], na terenie pagórkowatym na rzędnych od 2,2 do 33,6 metrów n.p.m.[1]. Dominują gleby gliniaste[1]. Klimat tropikalny sprawia, że minimalna temperatura dzienna to 23,8 °C a maksymalna to 30,7 °C. Średnia roczna wilgotność powietrza wynosi 84%, przy średnich rocznych opadach 2367 mm[1].

Historia | edytuj kod

Pierwszy ogród botaniczny w Singapurze powstał w 1822 roku, kiedy sir Thomas Stamford Raffles – założyciel miasta Singapur, założył „Botanical and Experimental Garden” na stokach Fort Canning[2].

Obecne ogrody powstały jako inicjatywa Towarzystwa Rolniczo-Ogrodowego („Agri-Horticultural Society”) w 1859 roku na terenie 22 ha[1]. Pierwsze założenie ogrodowe w stylu angielskim zaprojektował i zrealizował Lawrence Niven – szkocki ogrodnik pracujący w Singapurze jako zarządca plantacji muszkatołowca korzennego[1]. Niven zaprojektował staw, sieć krętych ścieżek, rabaty kwiatowe, zostawiając pas 6 ha dziewiczego lasu równikowego[1]. W 1866 roku ogród został poszerzony o 12 ha, gdzie wybudowano bungalow (Burkill Hall) i kolejny staw (Swan Lake)[1]. Założenie Nivena przetrwało do dnia dzisiejszego w niewiele zmienionej formie[1].

Ogrody w 1874 roku, z uwagi na trudności finansowe towarzystwa[1], zostały przekazane brytyjskim władzom kolonialnym i od 1875 roku były rozwijane przez botaników wykształconych w Kew Gardens[2]. Pierwszym zarządcą był botanik-ogrodnik James Murton rekomendowany przez Królewski Ogród Botaniczny w Kew[1]. Murton założył w ogrodach herbarium, wybudował bibliotekę i rozpoczął prace badawcze[1]. W 1879 roku ogród poszerzono o kolejne 41 ha, gdzie założono eksperymentalny ogród uprawny „Economic garden” rozwijany przez kolejnego zarządcę Nathaniela Cantley'a[1]. W latach 20. XX wieku większy obszar eksperymentalnego ogrodu uprawnego został zajęty pod budowę pierwszego college'u w Singapurze[1]. Cantley założył również szkółkę drzew, by zaopatrywać tworzone wówczas parki i obszary leśne[1].

W pierwszych latach działalności ogrody spełniały ważną funkcję dla promocji rozwoju rolnictwa w Singapurze[2]. Największym sukcesem ogrodu było wyhodowanie i wdrożenie do uprawy w lokalnych warunkach kauczukowca brazylijskiego Hevea brasiliensis, który stał się główną rośliną uprawną w regionie południowo-wschodniej Azji na początku XX wieku[2]. W 1928 roku, z inicjatywy Erica Holttuma[3], ogród rozpoczął program hodowli i krzyżowania storczykowatych[2]. Współcześnie ogród jest filarem projektu Singapore’s Garden City (Singapur – miasto ogród)[2].

W latach 2012–2013 obiekt był najczęściej odwiedzanym ogrodem botanicznym na świecie – odwiedziło go 4,4 miliona zwiedzających[1].

W 2015 roku ogrody botaniczne w Singapurze zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO[4] jako pierwszy obiekt na terenie Singapuru wypisany na listę i jedyny tropikalny ogród botaniczny na liście[2].

Ogrody | edytuj kod

Narodowy Ogród Orchidei | edytuj kod

Zlokalizowany w środkowo-zachodniej części ogrodów Narodowy Ogród Orchidei rozciąga się na obszarze 3 ha, gdzie zgromadzono ponad tysiąc gatunków i dwa tysiące hybryd storczykowatych[5]. Jest to jedyna część ogrodów, do której wstęp jest płatny[5].

Na terenie ogrodu orchidei znajdują się, m.in.:

  • Burkill Hall – dawna rezydencja dyrektorów Ogrodów, zamieszkana nieprzerwanie do 1969 roku. W latach 1888–1911 mieszkał tu pierwszy dyrektor – Henry Nicholas Ridley (1855–1956) a po nim w latach 1912–1925 Isaac Henry Burkill (1870–1965) oraz jego syn – Humphrey Morrison Burkill, dyrektor ogrodów w latach 1957–1969[6].
  • VIP Orchid Garden – ogród na tyłach Burkill Hall, gdzie prezentowane są najpiękniejsze egzemplarze hybryd storczyków wyhodowanych w ramach programu prowadzonego przez ogrody[3]. Od 1957 roku rząd Singapuru nazywa wyhodowane w ogrodzie hybrydy ku czci goszczących w Singapurze gości najwyższej wagi państwowej, stąd nazwa ogrodu – „VIP[3]. W ogrodzie prezentowane są m.in. dendrobium 'Margaret Thatcher', dendrobium 'Joe' i 'Jill Biden' czy renantanda 'Akihito'[3].
  • Tan Hoon Siang Misthouse – szklarnia im. Tan Hoon Sianga, syna singapurskiego filantropa Tan Tock Senga, gdzie prezentowane są rzadkie i unikalne kultywary storczyków, m.in. storczyk Papilionanda 'Mimi Palmer' wydzielający słodki zapach przypominający zapach czekolady[7]
  • Yuen-Peng McNeice Bromeliad Collection – szklarnia im. Yuen-Peng McNeice, gdzie prezentowana jest kolekcja ponad 200 okazów bromeliowatych[8]
  • Cool House – szklarnia, gdzie prezentowane są storczyki ze Starego (Azji i Afryki) i Nowego Świata (Ameryki Środkowej i Południowej), m.in. pochodząca z Borneo i Sulawesi Bulbophyllum echinolabium – storczyk o największych kwiatach osiągających długość 30 cm i kwitnących przez 10 dni[9].

Las równikowy | edytuj kod

Dziewiczy las równikowy obejmuje teren 6 ha. Znajduje się w nim ponad 300 gatunków drzew i innych roślin, m.in. Dyera costulata, a niektóre drzewa mierzą 50 m wysokości[10].

„Palm Valley” i „Symphony Lake” | edytuj kod

„Palm Valley” to część ogrodów z ponad 220 gatunkami arekowców reprezentującymi wszystkie sześć podrodzin: Arecoideae, Coryphoideae, Calamoideae, Ceroxyloideae, Phytelephantoideae i Nypoideae[11].

W dolinie „Palm Valley” nieopodal stawu „Symphony Lake” znajduje się muszla koncertowa, gdzie organizowane są koncerty muzyki klasycznej, m.in. szopenowskiej. W 2008 roku nad „Symphony Lake” stanął pomnik Fryderyka Chopina autorstwa Karola Badyny[12][13].

„Ginger Garden” | edytuj kod

W ogrodzie „imbirowym” na powierzchni jednego hektara znajduje się ponad 250 gatunków roślin z rodziny imbirowatych[14]. Rośliny te prezentowane są w układzie obszarów, z których pochodzą[14].

Galeria | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q UNESCO: Singapore Botanical Gardens – Nomination Dossier (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  2. a b c d e f g h Singapore Botanic Gardens: The History of Singapore Botanic Gardens (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  3. a b c d Singapore Botanic Gardens: VIP Orchid Garden (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  4. UNESCO: Singapore Botanical Gardens (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  5. a b Singapore Botanic Gardens: National Orchid Garden (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  6. Singapore Botanic Gardens: Burkill Hall (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  7. Singapore Botanic Gardens: Tan Hoon Siang Misthouse (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  8. Singapore Botanic Gardens: Yuen-Peng McNeice Bromeliad Collection (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  9. Singapore Botanic Gardens: Cool House (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  10. Singapore Botanic Gardens: Rain Forest (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  11. a b Singapore Botanic Gardens: Palm Valley and Symphony Lake (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  12. CHOPIN’S MONUMENT IN SINGAPORE’S BOTANIC GARDEN (ang.). W: Chopin2010.pl [on-line]. [dostęp 2015-10-18].
  13. Singapore Botanic Gardens: Stunning Sculptures (ang.). [dostęp 2015-10-18].
  14. a b Singapore Botanic Gardens: Ginger Garden (ang.). [dostęp 2015-10-18].
Na podstawie artykułu: "Ogrody botaniczne w Singapurze" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy