Nalot ciekły


Nalot ciekły w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nalot ciekły – odmiana osadu atmosferycznego, nalot pojawiający się na powierzchniach pochyłych i pionowych w postaci łączących się i spływających kropel wody wytrąconych z atmosfery wskutek kondensacji pary wodnej.

Geneza | edytuj kod

Powstaje na skutek napływu cieplejszego i wilgotnego powietrza po uprzednich chłodach. Występuje głównie na powierzchniach pionowych ścian budynków lub skał. Nalot ciekły pojawia się od strony nawietrznej.

Jeżeli temperatura powierzchni wystawionych na nawiew wilgotnego powietrza jest jeszcze niższa, to powstaje zestalony, lodowy nalot czyli zamróz[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Kaczorowska, Zofia (1902-1993)., Pogoda i klimat, wyd. Wyd. 2 popr, Warszawa: Wydaw. Szkolne i Pedagogiczne, [cop. 1986], ISBN 83-02-02688-3, OCLC 749640666 .
Na podstawie artykułu: "Nalot ciekły" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy