Na dzikich stepach za Bajkałem


Na dzikich stepach za Bajkałem w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pieśń "Na dzikich stepach za Bajkałem" (ros. "По диким степям Забайкалья") znana także pod nazwą "Brodiaga" (ros. "Бродяга", w wersji spolszczonej "Bradziaga" czyli "Włóczęga") to tradycyjna rosyjska pieśń ludowa.

Pieśń ta zdobyła dużą popularność na początku wieku XX, ale w środowisku więziennym Syberii bytowała już od lat 80 wieku XIX. Jej autorstwo nie zostało dostatecznie dowiedzione. W dyskografii, która datuje się od początku wieku XX występuje zwykle pod tytułem Бродяга a jako autora słów wymienia się I. K. Kondratiewa (ros. И. К. Кондратьев). Pieśń występuje w wielu (różniących się mniej lub bardziej) wersjach.

Z polskich wykonawców śpiewał ją w rosyjskiej wersji m.in. Czesław Niemen (wydana w 1975 na pocztówce dźwiękowej pt. Włóczęga).

Interpretacje i wykonania różnią się od siebie. Zwykle dwa ostatnie wersy każdej zwrotki są powtarzane dwa razy. Często solista śpiewa sam całą zwrotkę, natomiast razem z chórem powtarza właśnie te dwa ostatnie wersy. Spotyka się też wykonania piosenki nie zawierające tych powtórzeń.

Spis treści

Tekst liryki | edytuj kod

Pieśń opowiada historię jednego z zesłańców (prawdopodobnie uwięzionego za poglądy polityczne), który zbiegłszy z więzienia wędruje przez stepy i góry Kraju Zabajkalskiego, by w końcu przepływając Jezioro Bajkał spotkać się z matką. Od niej dowiaduje się, że jego ojciec już nie żyje, a brat (tak jak i on do tej pory) dzwoni kajdanami na zesłaniu, gdzieś na Syberii.

Z dłuższej wersji piosenki dowiadujemy się, że zesłaniec tęsknił nie tylko za krajem rodzinnym, ale także za żoną i dziećmi i ma nadzieję się z nimi spotkać. Z ostatniej zwrotki wynika, że prawdopodobnie jego życzeniu stanie się zadość.

Wersja podstawowa | edytuj kod

Jezioro Bajkał По диким степям Забайкалья, Где золото роют в горах, Бродяга, судьбу проклиная, Тащился с сумой на плечах. Бежал из тюрьмы тёмной ночью, В тюрьме он за правду страдал. Идти дальше нет уже мочи – Пред ним расстилался Байкал. Бродяга к Байкалу подходит, Рыбацкую лодку берёт И грустную песню заводит, Про Родину что-то поёт. Бродяга Байкал переехал, Навстречу родимая мать. «Ах, здравствуй, ах, здравствуй, родная, Здоров ли отец мой и брат?» «Отец твой давно уж в могиле, Землёю засыпан лежит, А брат твой давно уж в Сибири, Давно кандалами гремит».

Wersja rozszerzona | edytuj kod

Jezioro Bajkał. Widok na jedną z przystani promu. По диким степям Забайкалья, Где золото роют в горах, Бродяга, судьбу проклиная, Тащился с сумой на плечах. На нём рубашонка худая, И множество разных заплат, Шапчонка на нём арестанта И серый тюремный халат. Бродяга к Байкалу подходит, Рыбацкую лодку берёт. И грустную песню заводит - Про родину что-то поёт: «Оставил жену молодую И малых оставил детей, Теперь я иду наудачу, Бог знает, увижусь ли с ней!» Бродяга Байкал переехал, Навстречу - родимая мать. «Ах, здравствуй, ах, здравствуй, мамаша, Здоров ли отец мой да брат?» «Отец твой давно уж в могиле, Сырою землею закрыт. А брат твой давно уж в Сибири, Давно кандалами гремит». Пойдём же, пойдём, мой сыночек, Пойдём же в курень наш родной, Жена там по мужу скучает, И плачут детишки гурьбой».

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Na dzikich stepach za Bajkałem" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy