NHL (2008/2009)


NHL (2008/2009) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sezon NHL 2008/2009 – 92 sezon gry National Hockey League, a 91 jej działalności. Pierwsze mecze sezonu odbyły się 4 października 2008 roku. Sezon zasadniczy zakończył się 12 kwietnia 2009 roku. Walka o Puchar Stanleya rozpoczęła się 15 kwietnia a zakończyła 12 czerwca 2009 .Puchar Stanleya zdobyła drużyna Pittsburgh Penguins. 57 Mecz Gwiazd odbył się w dniu 25 stycznia 2009 w Montrealu.

Spis treści

Wydarzenia przedsezonowe | edytuj kod

NHL Entry Draft 2008 | edytuj kod

 Osobny artykuł: NHL Entry Draft 2008.

W dniach 2021 czerwca 2008 w hali Scotiabank Place w kanadyjskim mieście Ottawa w stanie Ontario odbył się 46 draft w historii. Z numerem jeden został wybrany Kanadyjczyk Steven Stamkos przez klub Tampa Bay Lightning, z numerem drugim Kanadyjczyk Drew Doughty przez Los Angeles Kings a z numerem trzecim Amerykanin Zach Bogosian przez Atlanta Thrashers[1].

Salary cap | edytuj kod

26 czerwca 2008 roku liga NHL poinformowała, że prognozowany pułap wynagrodzeń na sezon 2008/2009 wyniesie 56,7 mln dolarów[2].

Sezon regularny | edytuj kod

NHL Winter Classic 2009 | edytuj kod

Ponownie po inauguracji w roku 2008 odbył się 1 stycznia 2009 na otwartym stadionie mecz w ramach NHL Winter Classic. Miejscem meczu był baseballowy stadion Wrigley Field w Chicago. Zmierzyły się drużyny Chicago Blackhawks i Detroit Red Wings. Zwyciężyła drużyna z Detroit 6:4 (1:3, 3:0, 2:1).

Tabela końcowa | edytuj kod

Legenda: Lp. - miejsce, M - mecze, Z - zwycięstwa, P - porażki, OT — porażki po dogrywce lub rzutach karnych, Br - bramki, Bl - bilans bramkowy, Pkt - punkty     = zwycięzca Pucharu Prezydenta     = lider dywizji,     = awans do playoff

Najlepsi zawodnicy sezonu regularnego | edytuj kod

Jewgienij Małkin

Zawodnicy z pola[3]

Bramkarze[3]

W zestawieniu ujęto bramkarzy grających przez przynajmniej 1200 minut.

Tim Thomas

Play-off | edytuj kod

Rozstawienie | edytuj kod

Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie play-off. Drużyna San Jose Sharks zdobywca Presidents' Trophy uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 82 spotkaniach 117 punktów. Była to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełnili mistrzowie dywizji: Boston Bruins, Washington Capitals, New Jersey Devils, Detroit Red Wings i Vancouver Canucks.

Konferencja Wschodnia

Puchar Stanleya
  1. Boston Bruins – mistrz Dywizji Północno-wschodniej i Konferencji Wschodniej, 116 punktów
  2. Washington Capitals – mistrz Dywizji Południowo-wschodniej, 108 punktów
  3. New Jersey Devils – mistrz Dywizji Atlantyckiej, 106 punktów
  4. Pittsburgh Penguins – 99 punktów (45 zwycięstw)
  5. Philadelphia Flyers – 99 punktów (44 zwycięstwa)
  6. Carolina Hurricanes – 97 punktów
  7. New York Rangers – 95 punktów
  8. Montreal Canadiens – 93 punkty*

*Montreal zakończył sezon z takim samym wynikiem jak Florida Panthers. O wyższej pozycji Montreal zadecydowała większa ilość punktów zdobytych w bezpośrednich pojedynkach.

Konferencja Zachodnia

  1. San Jose Sharks – mistrz Dywizji Pacyficznej i Konferencji Zachodniej, 117 punktów
  2. Detroit Red Wings – mistrz Dywizji Centralnej, 112 punktów
  3. Vancouver Canucks – mistrz Dywizji Północno-zachodniej, 100 punktów
  4. Chicago Blackhawks – 104 punkty
  5. Calgary Flames – 98 punktów
  6. St. Louis Blues – 92 punkty (10 punktów w bezpośrednich spotkaniach)
  7. Columbus Blue Jackets – 92 punkty (3 punkty w bezpośrednich spotkaniach)
  8. Anaheim Ducks – 91 punktów

Drzewko playoff | edytuj kod

Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym w nagrodę zostaje gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Z tym, że zdobywca Presidents' Trophy (w tym wypadku San Jose Sharks) zawsze jest gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: trzeci, czwarty oraz ewentualnie szósty.

Szczegółowe wyniki spotkań playoff | edytuj kod

Konferencja wschodnia

Konferencja zachodnia

Finał Pucharu Stanleya

Nagrody | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. 2008 NHL entry draft. hockey-reference.com. [dostęp 2017-09-23].
  2. Cris Hine: NHL sets salary cap for 2008-09. post-gazette.com, 2017-06-26. [dostęp 2017-09-23].
  3. a b 2008-2009 Regular Season Stats (ang.). nhl.com. [dostęp 23.09.2017].
  4. Średnia straconych bramek na mecz
Na podstawie artykułu: "NHL (2008/2009)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy