Nądnia


Na mapach: 52°14′54,48″N 15°52′49,71″E/52,248467 15,880475

Nądnia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nądnia (niem. Naudel[3]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Zbąszyń[2], na zachodnim brzegu jeziora Błędno, 3 km na zachód od Zbąszynia[4].

Północną część wsi przecina linia kolejowa nr 3 WarszawaBerlin, jednak najbliższa stacja kolejowa znajduje się w Zbąszyniu. Nądnię przecina też droga wojewódzka nr 302, a na północ od wsi biegnie autostrada A-2. Przez wieś przebiega również droga powiatowa nr 2726P (ul. Główna)[5].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Najstarsze dokumenty wzmiankujące o wsi pochodzą z 1311 r.[a], jednak metryka wsi sięga bardziej odległych czasów. Dotyczy ona osady, datowanej na V–VIII w., której ślady odkryto na północny zachód od wsi w XIII wieku. Z XIII wieku pochodzi gród w formie grodziska stożkowatego, powstały dla obrony przed Brandenburczykami[6].

Nazwa wsi przechodziła wiele przeobrażeń:

  • 1329 r. Nanden
  • 1335 r. Nandne
  • 1403 r. Nandno
  • 1420 r. Nyando
  • 1424 r. Nyundna
  • 1452 r. Nyądna
  • 1510 r. Nadnenye
  • 1530 r. Nądnye

Z Nądni pochodziła rodzina Samsonów, która w 1320 przekazała Zakrzewo klasztorowi w Paradyżu[7], a w 1406 ufundowała kościół w pobliskim Kosieczynie[8].

W 1841 r. założono pierwszą szkołę w Nądni, natomiast w 1875 r. wybudowano nowy budynek dla szkoły.

Pod koniec XIX wieku Nądnia należała do powiatu międzyrzeckiego i liczyła 65 domostw, w których mieszkało 428 mieszkańców[3]. 365 z nich było katolikami, 63 wyznania ewangelickiego[3]. Część domów należała do Kolei Marchijsko-Poznańskiej[3].

Po zachodniej stronie Nądni biegła nieczynna już linia kolejowa Zbąszyń – Babimost z pominięciem Zbąszynka[4]. Jedynym jej śladem jest nasyp kolejowy[4] (lokalnie nazywany besiąg) oraz zniszczone wiadukty nad traktami leśnymi.

Z okresu powstania wielkopolskiego istnieje bardzo zniszczony cmentarz, na którym pochowano 9 żołnierzy niemieckich, poległych w Nowej Wsi. W 1921 roku stacjonowała tu placówka 17 batalionu celnego.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

W 2011 Nądnia liczyła 811 mieszkańców[1]. W 2012 roku we wsi nadano nazwy ulic, wybudowano sieć kanalizacyjną i zmodernizowano boisko sportowe.

Kultura | edytuj kod

Działa drużyna piłki nożnej LZS "Błędno" Nądnia, Koło Gospodyń Wiejskich i Ochotnicza Straż Pożarna.

W Nądni mieszka jeden z nielicznych w Polsce budowniczych kozłów, Marek Modrzyk.

Turystyka | edytuj kod

Atrakcją Nądni jest kuźnia z 1893 r., którą opiekuje się Marian Kwaśny, który podtrzymuje tradycje polskiego rękodzieła artystycznego. Znajduje się też w niej najstarsze w Polsce kowadło z 1779 r.

Przez Nądnię przebiega niebieski znakowany szlak pieszy z Trzciela do Wąsosza[4].


Panorama wsi (2012).

Uwagi | edytuj kod

  1. Anders 1989 s. 27 podaje rok 1320

Przypisy | edytuj kod

  1. a b woj. wielkopolskie >> pow. nowotomyski >> gmina Zbąszyń. Wszystkie dane dla miejscowości Nądnia. W: Bank Danych Lokalnych [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 28 lutego 2015].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1363, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 28 lutego 2015]. 
  3. a b c d Nądnia w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  4. a b c d Elżbieta Mlącka, Anna Tekiel: Świebodzin: mapa topograficzna Polski. Wyd. 2. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 2009. ISBN 978-83-7135-250-8.
  5. Kamil Małyszczak: Gruntowny remont ul. Głównej w Nądni. pnt.info.pl, 2014-07-04. [dostęp 2016-04-19].
  6. Paweł Anders: Jeziora Wolsztyńsko-Zbąszyńskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1989, s. 27. ISBN 83-7005-113-8. (pol.)
  7. Paweł Anders: Jeziora Wolsztyńsko-Zbąszyńskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1989, s. 112. ISBN 83-7005-113-8. (pol.)
  8. Paweł Anders: Jeziora Wolsztyńsko-Zbąszyńskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1989, s. 86. ISBN 83-7005-113-8. (pol.)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Nądnia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy