Miecznik łąkowy


Miecznik łąkowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Miecznik łąkowy (Conocephalus dorsalis) – euroazjatycki gatunek owada prostoskrzydłego z rodziny pasikonikowatych (Tettigoniidae)[1], blisko spokrewniony z miecznikiem ciemnym, od którego różni się krótszymi skrzydłami. Występuje na podmokłych łąkach[2][3], torfowiskach i bagnach[3]. W Polsce spotykany na terenie całego kraju z wyjątkiem gór[3].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun: Orthoptera Species File Online (ang.). [dostęp 29 sierpnia 2010].
  2. Henryk Sandner: Owady. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990. ISBN 83-01-08369-7.
  3. a b c Władysław Bazyluk, Anna Liana: Prostoskrzydłe - Orthoptera. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2000, seria: Katalog Fauny Polski cz. 17, z. 2. ISBN 83-85192-94-8.
Na podstawie artykułu: "Miecznik łąkowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy