Kultury paleolitu


Kultury paleolitu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Spis treści

Kultury paleolitu

W paleolicie pojawił się człowiek zdolny wytwarzać narzędzia, a te stopniowo dały mu coraz większą przewagę nad zwierzętami. Narzędzia były początkowo bardzo prymitywne i nieobrobione, z czasem coraz mniej przypominały przypadkowo znaleziony kamień, a coraz bardziej pieczołowicie obrobiony sprzęt użytkowy.


Kultury paleolityczne nazwane są zazwyczaj od miejsca odkrycia pierwszych narzędzi danego typu. W zależności od kształtu i stopnia obróbki wyróżnia się cztery główne typy kamiennych narzędzi, którymi posługiwały się różne kultury paleolityczne.

Paleolit dolny

Paleolit środkowy

Paleolit górny

Paleolit późny

Pod koniec epoki kamiennej człowiek żył w niewielkich gromadach łowieckich, mieszkał w jaskiniach lub własnoręcznie wytworzonych pomieszczeniach typu ziemianek i szałasów. Oddawał cześć duchom zwierząt, również tych przez siebie zabitych, odprawiał obrzędy magiczne i pogrzebowe, malował sceny łowieckie na ścianach jaskiń, i rzeźbił w kości, rogu i kamieniu. W Europie żyły dwa podgatunki Homo sapiens:

Bibliografia

  • Brézillon Michell, Encyklopedia kultur pradziejowych, WAiF, Warszawa 1981.
  • Clark Desmont J., Prahistoria Afryki, PWN, Warszawa 1978.

Zobacz też

Na podstawie artykułu: "Kultury paleolitu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy