Kriolit


Kriolit w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kriolit, kryolit – rzadki minerał z gromady halogenków. Nazwa pochodzi od gr. kryos = lód i lithos = skała, co oznacza kamień lodowy.

Spis treści

Właściwości | edytuj kod

Biały, podobny z wyglądu do lodu. Jest kruchy, przezroczysty. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju sześciennym. Odznacza się dobrą, zbliżoną do kostkowej podzielnością. Występuje w skupieniach zbitych i drobnoziarnistych. Odłupki zanurzone w wodzie stają się niewidoczne.

Występowanie | edytuj kod

Kriolit występuje głównie w pegmatytach kwarcowo-skaleniowych. Często towarzyszą mu syderyt i piryt. Jest bardzo niewiele złóż nadających się do eksploatacji.

Miejsca występowania:

Zastosowanie | edytuj kod

  • Stanowi poszukiwany kamień kolekcjonerski
  • Stosowany głównie jako topnik obniżający temperaturę w procesie produkcji elektrolitycznej aluminium. Ze względu na duże zapotrzebowanie i rzadkość występowania, obecnie stosuje się związek syntetyczny. Historycznie używany był też do produkcji sody oraz wodorotlenku glinu przy wykorzystaniu reakcji[1]:
Na3[AlF6 + 3CaO → 3CaF2 + Al(ONa)3 2Al(ONa)3 + 3CO2 + 3H2O → 3Na2CO3 + 2Al(OH)3


Przypisy | edytuj kod

  1. Stanisław Tołłoczko, Wiktor Kemula: Chemia nieorganiczna z zasadami chemii ogólnej. Warszawa: PWN, 1964, s. 459.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kriolit" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy