Konwikt


Konwikt w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Budynek konwiktu jezuickiego w Kłodzku

Konwikt (łac. convictus) - forma internatu dla uczniów uczęszczających do szkoły prowadzonej przez dany zakon katolicki. W dawnej Polsce najwięcej było konwiktów pijarów, teatynów i jezuitów. Te zakony bowiem zajmowały się z założenia edukacją. Konwikty cechowały się surową dyscypliną, koncentrując się na kształtowaniu charakterów wychowanków.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konwikt" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy