Kobyla Głowa (Pasmo Przedbabiogórskie)


Na mapach: 49°40′32,6″N 19°27′35,6″E/49,675722 19,459889

Kobyla Głowa (Pasmo Przedbabiogórskie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kobyla Głowa (841 m) – szczyt w paśmie Solnisk, które według regionalizacji Polski opracowanej przez Jerzego Kondrackiego jest częścią Pasma Przedbabiogórskiego i należy do Beskidu Makowskiego[1]. Na mapach i w przewodnikach turystycznych czasami zaliczane jest do Beskidu Żywieckiego[2].

Kobyla Głowa jest zwornikiem. W południowo-wschodnim kierunku jej grzbiet poprzez przełęcz Cichą (774 m) łączy się z północno-zachodnim grzbietem Jałowca (1111 m), w północno-zachodnim kierunku sąsiaduje z Czarną Górą (Cichą Górą, 858 m), zaś w północno-wschodnim kierunku odchodzi od niej główny grzbiet Pasma Solnisk łączący ją z Opuśniokiem (849 m)[2]. Jest częściowo zalesiona, dawniej jednak znaczną część jej stoków zajmowały pola uprawne i łąki. Zaprzestano już ich użytkowania i stopniowo zarastają lasem, ale na zdjęciach lotniczych nadal widoczne są duże bezleśne obszary[3]. Ze stoków Kobylej głowy spływają 3 potoki; Roztoka uchodząca do Stryszawki, Wątrobowy Potok uchodzący do Lachówki i jeden z dopływów Koszarawy[2].

Przez wierzchołek Kobylej Głowy nie prowadzi żaden szlak turystyczny, ale północno-wschodnie jej stoki trawersują dwa szlaki (czerwony i zielony)[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  2. a b c d Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
  3. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-01-10].
Na podstawie artykułu: "Kobyla Głowa (Pasmo Przedbabiogórskie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy