Katarzyna Schier


Katarzyna Schier w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 21 sty 2018. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Katarzyna Schier (ur. 10 grudnia 1958) − polska psycholog, profesor, doktor habilitowany, pracownik naukowy Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, członek Katedry Psychologii Klinicznej Dziecka i Rodziny. Zajmuje się zaburzenia psychosomatycznymi, problematyką Ja cielesnego i obrazu własnego ciała[1].

Spis treści

Kariera naukowa | edytuj kod

Studia wyższe ukończyła w 1983 roku na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego i z tą uczelnią związała swoją karierę.

W roku 1997 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii ze specjalnością psychologia kliniczna dziecka. Promotorem pracy doktorskiej była Marina Zalewska.

Na tym samym wydziale w 2005 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego za rozprawę pt. Bez tchu i bez słowa. Więź psychiczna i regulacja emocji u osób chorych na astmę oskrzelową.

Od 2007 roku jest profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Psychologii UW[2].

Współpraca międzynarodowa | edytuj kod

Współpracuje z Niemieckim Towarzystwem Psychoanalitycznym (DPV) i Międzynarodowym Towarzystwem Psychoanalitycznym (IPA). W 2000 roku była zaproszonym profesorem (visiting professor) na Wydziale Psychologii Uniwersytetu w Wiedniu, a w 2009 roku na Wydziale Medycznym Uniwersytetu w Mainz[3].

Nagrody | edytuj kod

W latach 2000, 2001, 2002, 2005, 2006, 2015 otrzymała nagrody Rektora Uniwersytetu Warszawskiego za publikacje.

W roku 2008 otrzymała nagrodę zespołową Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia naukowe.

W roku 2009 otrzymała nagrodę Rektora UW za autorstwo książki "Piękne brzydactwo. Psychologiczna problematyka obrazu ciała i jego zaburzeń".

W 2010 roku otrzymała nagrodę Rektora U.W. za redakcję i współautorstwo książki "Zapisane w ciele. Związek ciało - psychika u dzieci i rodziców" oraz za współautorstwo książki "Bliskość w rodzinie. Więzi w dzieciństwie a zaburzenia w dorosłości"[3].

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Schier, K. (2000). Terapia psychoanalityczna dzieci i młodzieży: przeniesienie. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
  • Schier, K. (2001). The Prenatal trauma in Families of Children with Anorexia Nervosa and Bronchial Asthma. International Journal of Prenatal and Perinatal Psychology and Medicine, 13, 3/4, 213-222.
  • Schier, K. (2005). „Ein Streichholzjunge” Das Körperbild im Verlauf der psychoanalytischen Therapie eines an Neurodermitis und Asthma bronchiale leidenden Kleinkindes. Analytische Kinder- und Jugendlichen Psychotherapie, 2, 237-256.
  • Schier, K. (2005). "Bez tchu i bez słowa". Więź psychiczna i regulacja emocji u osób chorych na astmę oskrzelową. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
  • Schier, K., Zalewska, M. (2006). Wydanie II, rozszerzone. Krewni i znajomi Edypa. Kliniczne studia dzieci i ich rodziców. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
  • Zalewska, M. Schier, K. (2006). Psychoterapia dzieci i młodzieży. W. L. Grzesiuk (red.). Psychoterapia. Praktyka. Podręcznik akademicki (s. 357-380). Warszawa: Eneteia. Wydawnictwo Psychologii i Kultury.
  • Schier, K. (2007). Problemy etyczne w psychoterapii dzieci. W: A. I. Brzezińska, Z. Toeplitz (red.). Problemy etyczne w badaniach i interwencji psychologicznej wobec dzieci i młodzieży, (s. 223-236). Warszawa: Wydawnictwo SWPS Academica.
  • Schier, K. (2007). „Die Schneeköningin” – therapeutische Arbeit mi Eltern psychosomatisch kranker Kinder, Kinderanalyse, 1, 1-19.
  • Rzeszutek, M., Schier, K. (2008). Doświadczenia utraty a obraz własnego ciała u młodych dorosłych. Psychologia–Etologia–Genetyka, 17, 89–110.
  • Schier, K. (2009). Piękne brzydactwo. Psychologiczna problematyka obrazu ciała i jego zaburzeń. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
  • Schier, K. (red.) (2009). Zapisane w ciele: Związek ciało - psychika u dzieci i rodziców. Warszawa: Wydawnictwo Emu.
  • Schier, K., Egle, U. T., Nickel, M., Kappis, B., Herke, M., & Hardt, J. (2011). Parentifizierung in der Kindheit und psychische Störungen im Erwachsenenalter. Psychotherapie Psychosomatik Medizinische Psychologie, 61, 364-371.
  • Schier, K. (2013). The consequences of the neglect of children’s developmental needs. The relationship of the siblings.  Mellanrummet. Nordic Journal of Child and Adolescent Psychotherapy, 28,3-12.
  • Pasternak, A., Schier, K. (2014). Życie bez dzieciństwa –  parentyfikacja u kobiet z syndromem DDA, Psychiatria Polska, 48(3), 553–562.
  • Schier, K., Herke, M., Nickel, R., Egle, U. T. & Hardt, J. (2015). Long-term sequelae of emotional parentification: A cross-validation study using sequences of regressions. Journal of Child and Family Studies, 24(5), 1307-1321.[3]
  • Schier, K. (2015). Dorosłe dzieci - Psychologiczna problematyka odwrócenia ról w rodzinie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.[4]

Przypisy | edytuj kod

  1. Maria Lewicka, Tytus Sosnowski, Maciej Trojan: Wydział Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Wydziału Psychologii UW, 1998, s. 186. ISBN 83-86108-41-X.
  2. Katarzyna Schier w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. a b c Profil pracownika na stronach Wydziału Psychologii UW. [dostęp 2012-01-27].
  4. DOROSŁE DZIECI Psychologiczna problematyka odwrócenia ról w rodzinie (pol.). Wydawnictwo Naukowe Scholar. [dostęp 2015-10-25].
Na podstawie artykułu: "Katarzyna Schier" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy