Kamienica Prażmowskich w Warszawie


Na mapach: 52°14′48,67″N 21°00′47,37″E/52,246853 21,013158

Kamienica Prażmowskich w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Tablica libertacyjna nad wejściem

Kamienica Prażmowskich, zwana też kamienicą Pastoriusa, Leszczyńskich, Rautenstrauchów lub Dobryczarokokowoklasycystyczna kamienica w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście 87.

Spis treści

Wygląd | edytuj kod

Kamienica rokokowoklasycystyczna, czterokondygnacyjna, pięcioosiowa. Fasada główna ozdobiona portalem, balkony z ażurowymi balustradami. W portalu znajduje się krata z herbem Leszczyńskich[1]. Mariusz Karpowicz zaliczył ją do najpiękniejszych kamienic rokokowych w Polsce[2].

Historia | edytuj kod

Zbudowana ok. 1660 dla Joachima Pastoriusa, lekarza i historiografa królewskiego, jako dwupiętrowa z czteroosiową fasadą. Od połowy XVII wieku była własnością ławnika warszawskiego K. Waltera, od 1666 Mikołaja Prażmowskiego kanclerza wielkiego koronnego i prymasa Polski.

W 1754, po przejęciu przez rodzinę Leszczyńskich, przebudowana na rokokowy pałacyk z pięcioosiową fasadą według projektu Jakuba Fontany. Od strony ul. Senatorskiej znajduje się drugi dom frontowy w stylu klasycystycznym. W miejscu południowej części kamienicy przed 1795 dobudowano nowy segment.

Następnie przeszła w ręce rodu Rautenstrauchów. W 1804 została kupiona przez kupca Stefana Dobrycza.

Spalona podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939. Wnętrza zniszczone w 1944, jednak fasada przetrwała wojnę z niewielkimi uszkodzeniami. Fragmentarycznie rozebrana przy budowie tunelu Trasy W–Z, została odbudowana w latach 1948–1949 według wyglądu z końca XVIII wieku na podstawie projektu Zygmunta Stępińskiego. W latach 2002–2003 została odrestaurowana. Nad wejściem do kamienicy znajduje się jedna z dwóch odtworzonych po wojnie w Warszawie tablic libertacyjnych[3].

Kamienica jest połączona z sąsiednią kamienicą Johna. Obecnie jest siedzibą Domu Literatury.

Przypisy | edytuj kod

  1. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 310. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Mariusz Karpowicz: Sztuka polska XVIII w.. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i FIlmowe, 1985, s. 111.
  3. Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 7, 114. ISBN 83-01-06109-X.

Bibliografia | edytuj kod

  • Bartłomiej Kaczorowski: Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994. ISBN 83-01-08836-2.
  • Jerzy S. Majewski: Warszawa nieodbudowana. Królestwo Polskie 1815-1840. Warszawa: VEDA, 2009. ISBN 978-83-61932-00-0.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kamienica Prażmowskich w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy