Insolacja


Insolacja w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Mapa nasłonecznienia poziomej powierzchni Europy Mapa nasłonecznienia poziomej powierzchni Polski Teoretyczne średnie dzienne napromieniowanie, pominięty wpływ atmosfery. Gdzie: θ – kąt biegunowym orbity Ziemi, (θ = 0 w równonocy wiosennej); φ – szerokość geograficzna. W obliczeniach przyjęto: stała słoneczna = 1367 Wm-2, nachylenie osi ε = 23,4398°, długość geograficzna peryhelium π = 282,895°, mimośrodowość e = 0,016704. Podane liczby to średnia dobowa moc promieniowania Wm-2.

Insolacja, nasłonecznieniewielkość fizyczna określająca średnią moc promieniowania słonecznego przypadającą na jednostkę powierzchni poziomej.

Jest ona równa stosunkowi energii promieniowania słonecznego, padającego w określonym czasie na daną powierzchnię do pola tej powierzchni i czasu[1]. Jednostką w układzie SI jest W/m²[2], w technice stosuje się też jednostkę kWh/rok/m²[3].

W klimatologii przez insolację częściej rozumie się ilość dopływającego promieniowania, która pada na dowolnie nachyloną powierzchnię, a nie powierzchnię poziomą. W niektórych pracach wielkość ta bywa także mylona z inną wielkością, usłonecznieniem[4].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Nasłonecznienie. Internetowa encyklopedia PWN. [dostęp 2017-12-22].
  2. Dorota Matuszko. „Prace geograficzne”. 122, s. 56–58, 2009. Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ (pol.). 
  3. Zasoby energii słonecznej w Polsce (pol.). Serwis Instytutu OZE (odnawialnych źródeł energii). [dostęp 2017-12-22].
  4. Dorota Matuszko. O terminologii dotyczącej promieniowania słonecznego. „Polska energetyka słoneczna”. 2–4/2010; 1/2011 (pol.). 

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna:
Na podstawie artykułu: "Insolacja" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy