Immunocytochemia


Immunocytochemia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Immunocytochemia – metoda wykrywania i lokalizacji składników komórek i tkanek na zasadzie antygen–przeciwciało. Przeciwciało jest białkiem syntetyzowanym przez zwierzęta i ludzi w odpowiedzi na obecność obcej substancji, zwanej antygenem. Białka te mają zdolność swoistego rozpoznania antygenu i wiązania się z jego determinantami antygenowymi (grupami rozpoznawanymi przez przeciwciało) poprzez antydeterminantę zlokalizowaną w obrębie fragmentu Fab. Przeciwciała (zwane również immunoglobulinami) mają swoiste powinowactwo do antygenów, które wywołują ich syntezę. Efektywnymi antygenami są białka, polisacharydy i kwasy nukleinowe.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

David J. Dabbs: Diagnostic immunohistochemistry: theranostic and genomic application. Philadelphia: Saunders Elsevier, 2010. ISBN 1-4160-5766-8.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Immunocytochemia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy